ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شب‌هانمی‌افتد ز جوش خویشتن میخانه در شب‌ها

به غفلت مگذران چون شمع شب را از سیه‌کاریکه دل روشن شود از گریه مستانه در شب‌ها

ازان هردم بود جایی درین ظلمت‌سرا سالککه گردد خواب تلخ از بستر بیگانه در شب‌ها

ندارد خلق، با هرکس سیه شد روز او، کاریز سنگ کودکان ایمن بود دیوانه در شب‌ها

ز حرف پوچ دل‌های سیه را نیست پرواییکه خواب‌آلودگان را خوش بود افسانه در شب‌ها

گوارا می‌شود روز سیاه از آتشین‌رویانکه رقص شادمانی می‌کند پروانه در شب‌ها

نگردد خواب گرد دیده خونبار عاشق راکه از می گرم گردد دیده پیمانه در شب‌ها

ز روی انجم از شب‌زنده‌داری نور می‌باردتو هم چون شمع، قدی راست کن مردانه در شب‌ها

پریشان می‌کنی جمعیت شب‌زنده‌داران رابه زلف خود مکش ای عنبرین‌مو، شانه در شب‌ها

ندارم خلوتی تا می‌کشم تنها، خوشا زاهدکه از محراب دارد گوشه‌ای رندانه در شب‌ها

ره خوابیده هیهات است بی‌شبگیر طی گرددبه مهد خواب شیرین تن مده طفلانه در شب‌ها

ندارد خواب با پای نگارآلود، بوی گلبه گرد باغ سیری کن سبک‌روحانه در شب‌ها

دل افگار ما را نیست غیر از داغ، دلسوزیز چشم جغد دارد روشنی ویرانه در شب‌ها

مبادا آه کم فرصت به دامانت درآویزدز خلوت برمیا زنهار بی‌باکانه در شب‌ها

رفیقان موافق می‌برند از دل سیاهی راحریفی نیست به از شیشه و پیمانه در شب‌ها

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مکن پهلو به بستر آشنا صائب چو بی‌دردانسری چون غنچه بر زانو بنه رندانه در شب‌ها

Yuma bilməz gözünü aşiqi-divanə gecə,Sübhədək çünki açıqdır neçə meyxanə gecə.

Boş söz ilə boş ürək ki, dola bilməz heç vaxt,Kim oyaq qalsa, ona xoş gələr əfsanə gecə.

Qəlbimin sərvəti sinəmdəki bu dağlardır,Hər uçulmuş ev olar bayquşa da xanə gecə.

Ömrünü sərf eləyir şam da qaranlıq gecəyə,Odlu göz yaşını şamın içə məstanə gecə.

Səhərin gül üzü xoş gəlmədi pərvanələrə,Şənlənib rəqs eləyər şəm ilə pərvanə gecə.

Yoldaş oldur ki, silə dərdü qəmi qəlbindən,Necə ki, yoldaş olur aşiqə peymanə gecə.

Parlaq ulduz gecələr nur çiləyir yer üzünə,Sən də yan, şölə çəkib şam kimi mədanə gecə.

Yoxdu xəlvətdə yerim, təkcə xəyalımla qalım,Zahidinsə yeri mehrab, özü rindanə gecə.

Gecə məclisdə olan sübhü pərişan açacaq,O qara saçlarına çəkməginən şanə gecə.

Qəmə fürsət düşə, çəkməz ətəyindən əlini,Özünü xəlvətə ver, çək yaxanı yanə gecə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Xəstə dostun yanına dəyməyə, Saib, elə get,Gəlişin ta ki, dönə dostuna dərmanə gecə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине