خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش

این چه لطف است که برخود چونظر اندازدیوسفستان شود ازپرتو عارض بدنش

آتشین لعل لب یار فروغی داردکه سخن همچو گهر آب شود در دهنش

یوسفی را که من ازخیل نظر بازانمپرده دیده یعقوب بود پیرهنش

داغ عشق از دل افسرده اغیار مجواین سهیلی است که باشد دل خونین یمنش

یکی ازجمله خونابه کشان است سهیلدلبری را که منم واله سیب ذقنش

هرگز ازسیلی اخوان نرود بریوسفآنچه از سبزه خط رفت به برگ سمنش

چشم روزن ز شکرخواب نگردد بیداردرحریمی که بخندد لب شکرشکنش

گرچه در بسته به یک کس نگذارند بهشتچه بهشتی است گذارند حریفان به منش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب آن لب به خموشی جگر عالم سوختتاچه باشد نمک خنده و شور سخنش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви