شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش

به جای نافه دل بر خاک ریزدز زلف و کاکل عنبرفشانش

غبار آلوده گرد کسادی استنسیم پیرهن در کاروانش

چه باغ است این که دلها را کند آبز پشت در صدای باغبانش

ز حیرت آنقدر فرصت ندارمکه درد خود کنم خاطرنشانش

چنان ناسازگارست آن جفا جویکه نتوان ساخت پیغام از زبانش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ندارد برگ سبزی رنگ، صائببا این سامان ز باغ و بوستانش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви