دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارمکه مشکل عقده ها در پیش از آن چین جبین دارم

مکن گستاخ سیر گلستانش ای تماشاییکه در هر رخنه دیوار آهی در کمین دارم

دمی صد بار در اشک را بر چشم می مالمتهیدستم، چه سازم یادگار دل همین دارم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز من دارند ابر و برق، سوز و گریه را صائببه این بی حاصلی هر گوشه ای صد خوشه چین دارم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе