می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من

از تماشای دو عالم نشود سیر نگاههر که گردید بدآموز به نظاره من

بس که سیراب شد از گریه من، می آیدکار سنگ یده از مهره گهواره من

باده آتش، پر پروانه بود پرده شرماین سخن را بچشانید به میخواره من

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از اهل وفا پاک شد آفاق و هنوزاز جفا سیر نشد یار جفاکاره من

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви