ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را

کسی ز قید خزان و بهار شد آزادکه همچو سرو ازین باغ چید دامن را

نظر ز روی تو خورشید برنمی داردکه نیست خیرگی از مهر، چشم روزن را

ز قید چرخ ترا عشق می کند آزادکه رستم آرد بیرون ز چاه بیژن را

نبرد روح گرانی ز جسم یک سر موینداد فایده قرب مسیح سوزن را

خوش است دفع گرانان به هر روش باشدملال نیست ز سرگشتگی فلاخن را

به رنگ خویش برآورد روزگار، مراکه رنگ ظرف بود آبهای روشن را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مدام بر سر حرف است خامه صائبهمیشه جوش بهارست نخل ایمن را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе