به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را

جماعتی که به بیگانگان نمی جوشندنچیده اند گل باغ آشنایی را

ز زلف ماتمیان ناخنی چه بگشاید؟قلم چه داد دهد قصه جدایی را؟

چه دل به شبنم این باغ و بوستان بندم؟که کرده اند روان، درس بی وفایی را

هلاک غیرت آن رهروم که می داردز چشم آبله پنهان، برهنه پایی را

ز نقش شهپر طاوس می توان دانستکه چشمهاست به دنبال، خودنمایی را

نمی شود نشود فرق سرکشان پامالسفر به خاک بود ناوک هوایی را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. تلاش چاشنی کنج آن دهن صائببه کام شکر، شیرین کند گدایی را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви