شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما

ز اشک ما جگر تشنه ای نشد سیرابنصیب سوخته جانی نگشت زمزم ما

اسیر نفس و هوا ماند دل، هزار افسوسبه دست دیو برآورد زنگ، خاتم ما

سری ز روزن خورشید برنیاوردیمبه رنگ و بوی جهان محو گشت شبنم ما

گشاده روی تر از سینه کریمانیماگر ز خویش به تنگی، درآ به عالم ما

نمی توان غم ما را به خوردن آخر کردترحم است بر آن کس که می خورد غم ما

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مثال دیده مورست و ملک جم صائبفضای عالم امکان، نظر به عالم ما

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе