پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری

منت خشک چرا می کشی از آب حیات؟تو که قدرت به لب خویش مکیدن داری

چشم بد دور ز مژگان شکار اندازتکه بر آهوی حرم حق تپیدن داری

می چکد گرچه طراوت ز تو چون سرو بهشتقامتی تشنه آغوش کشیدن داری

فکر تسخیر تو چون در دل عاشق گذرد؟که در آیینه ز خود فکر رمیدن داری

می کنم رحم به دلسوختگان ای لب یارگر بدانی که چه مقدار مکیدن داری

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب این پنبه آسودگی از گوش برآراگر از ما هوس ناله شنیدن داری

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви