Tülkü və qurd
Oldu bir yolda tülkü qurda düçar,Hara? – sordu, – gedirsən, ey sərdar?Dedi qurd:– Ey iki gözüm, ciyərim,Gedirəm hər yerə düşə güzərim.Zülmdən qurtarıb olam rahət,Yaxdı, yandırdı canımı zillət.Hər zaman ki, məni görür insan,Öldürür, rəhm etməyir bir an.Dedi tülkü: – De bir mənə işini,Aparırsanmı o tamah dişini?– Harda olsam gərək olur bu dişim.Söylə, dişsiz mənim aşarmı işim?Dedi tülkü: – Əbəsdir, bu söhbət,Ey gözüm, çəkmə boş yerə zəhmət.Nə qədər ki, səninlədir bu dişin,Keçəcək hər məkanda böylə işin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saiq-tulku-ve-qurd
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Nə gözəldir o camalın, a gülüm!Canıma dərdü məlalın, a gülüm!
Yandırdı məni yar bu hicran arasındaYandırdı məni yar bu hicran arasında.Kül etdi məni buteyi-əfğan arasında.
Gördüm o ruyi-ənvərini mən əbəs-əbəsGördüm o ruyi-ənvərini mən əbəs-əbəs,Çapdım könül səməndərini mən əbəs-əbəs.
Saqi, ayağa dur, gətir badə ki, yaz vaxtıdırSaqi, ayağa dur, gətir badə ki, yaz vaxtıdır,Mürği-könül, nəvayə gəl, suzü güdaz vaxtıdır.