Rozəxan
Get, axund, bir qara əbayə bürün,Bir əlin millətin cibinə uzat.Bir əlin kömləyin yaxasına atMinbər üstündə xalqa böylə görün.Bu təmaşaya el də aşiq olur:“Gözə bir aləm eyləyir izhar”Əhli-məclis ki, başların açalar,Şırpa şırp sillə, yumruğu vuralar.Yığılar çoxca dirhəmü dinar,Arizuna demək müvafiq olar.
Aç axund, kömləyin yaxasın, aç,Xalqı aldatmağa yalanları saç,De ki: “Ey millət, ağlamaq dəmidir,Ağla, yoxdur vəfası dünyanın,Ağlamaq borcudur müsəlmanın.Çünki bu ay, elin məhərrəmidirXəlqin olmaz da xərc parələriRozaxanə, axunda, tüllabə,Pilova, qəndə, çaya, cüllabə,Millət uyduqda bu şirin xabəƏqlinin heç qalarmı bir əsəri?Abad olsun görüm bu İranı,Qoydu ağlar günə müsəlmanı!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sehhet-rozexan
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ey əhli-vətən, tərk eləyin büğzü ləcuci!Bir dəm arayın halımıza rahi-əlaci!
Fəryadi-intibah yaxud amali-vətənpərvarənəAyıl, ey ümməti-mərhumə, ayıl!Ayıl, ey milləti-məzlumə, ayıl!
Qəzet nədir?Ey sananlar qəzeti şeyi-həba.Bu təğafül nə rəvadır, əcəba?
“Ey vətən, getmə ki, əldən gedəriz”Ey vətən, getmə ki, əldən gedəriz!Biləriz fərz sənin xidmətini!
Стихи других поэтов · О мудрости
Canım yandı, can ay Habil!təzələdin bir yaramı.
Gərək...Qoca təbiətin qanunu çoxdur,Bilinmir hesabı, bilinmir sanı,
Ağlama Nigar, ağlamaÜrəyimi eləyib qanAğlama Nigar, ağlama...
Yoxdu mən tək sevgidə bir kəs ki püriqrar olaYoxdu mən tək sevgidə bir kəs ki püriqrar ola,Sevilə həm də sevə zahirdə leyk biyar ola.