ماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمخانه گوئی به سرم ریخت چو این قصه شنودم

آن که می خواست برویم در دولت بگشایدبا که گویم که در خانه به رویش نگشودم

آمد آن دولت بیدار و مرا بخت فروخفتمن که یک عمر شب از دست خیالش نغنودم

آنکه می خواست غبار غمم از دل بزدایدآوخ آوخ که غبار رهش از پا نزدودم

یار سود از شرفم سر به ثریا و دریغاکه به پایش سر تعظیم به شکرانه نسودم

ای نسیم سحر آن شمع شبستان طرب راگو به سر می‌رود از آتش هجران تو دودم

جان فروشی مرا بین که به هیچش نخرد کساین شد ای مایه امید ز سودای تو سودم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به غزل رام توان کرد غزالان رمیدهشهریارا غزلی هم به سزایش نسرودم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов