Bir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idik,Şəmi-rüxsarəsinə yanmağa pərvanə idik.

Şuri-mey başda, əyağ əldə, səbu zanudə,Məclisi-eyşdə həmkaseyi-cananə idik.

Rəşki-səd aqilü fərzanə idik gərçi ki, biz,Həlqeyi-silsileyi-zülfdə divanə idik.

Hüsnünə məzhər idik ol büti-siminbədənin,Üzünə ayinə, geysulərinə şanə idik.

Uzadıb başımızı xümdən içərdik meyi-nab,Məst meyxanədə, biminnəti-peymanə idik.

İndi bir qeyri sayaq ilə ötürsən bizdən,Biz məgər kim, sənə, ey gül, belə biganə idik?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Ol büti-leylivəşin aşiqi-məcnunu olub,Şöhrəti-eşq ilə Seyyid kimi əfsanə idik.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви