Ənvərinin şairliyi
Nəqldir, Ənvəri əvaili-halOldu əhli-nücum, o çərxi-kəmal.Ruzgarı keçirdi zillətlə,Fəqrü faq ilə, min küdurətlə.Əzqəza gördü ol sipehri-vəqarBir nəfər tövsənə olubdu süvar.Sağü soldan qulamlər mövfur,“Tərriqu” söyləyib edərlər übur.Sordu: – Kimdir bu şəxsi-valaşan?Dedilər: – Şairi-bədi bəyan.Daim eylər mədayihi-Səncər,Ona ikram edər şəhi-kişvər.Ənvəri vaqif olcağın haləBaxdı halına, çəkdi bir nalə.Dedi: – Va qeyrəta! Bəs elmi-nücumOlub aləmdə şerdən məzmum.Bəs mənə vacib oldu şair olam,Fənni-əşarü nəzmə mahir olam.O gecə yatmadı o bipərva,Bir gözəl nəzm eylədi inşa.Səncərin mədh qıldı asarın,Dedi bu mətlə ilə əşarın:“Gər dilü dəst bəhrü kan başəd,
**Dilü dəsti-xudayəgan başəd”.Gedibən şahə eylədi təqrir,Çox pəsənd etdi şahi-ərş-sərir.Şahdən tapdı malü dövlətü cah,Axır oldu nədimi-məclisi-şah.Çün var idi nücumdən xəbəri,Şahə təqrir edərdi hər əsəri.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/seyid-ezim-enverinin-sairliyi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
İntizarım həddən ötdü, gülüzarım gəlmədi,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharım gəlmədi.
Eşq əhli oldu hər biri bir canə müştəriEşq əhli oldu hər biri bir canə müştəri,Pərvanə oldu şəmi-şəbistanə müştəri.
Öldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səniÖldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səni,Var ümidim ki, fələk etməyə məyus səni.
Neylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdiNeylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdi,Göz yaşım cuyə-dönüb sərvü sənubər getdi.
Стихи других поэтов
Ay qızım, bu adı daşımaq çətinUlu nənənə də el Tomris deyib
BəriEy ağalar, oldum dərdə giriftarBir çeşmi-xunxarı sevəndən bəri
DustNədir eşqindən özgə canım ey dustOdur can ilə çün cananım,ey dust
Zakir bəylərbəyi Mirzə Cəfərqulu xana onun evində ayaqqabıları oğurlandığı üçün yazmışırBəylər, nə layiqdi xan qulluğuna,Bir kəs atlı gedə, piyadə gələ?