Nəqldir, Ənvəri əvaili-halOldu əhli-nücum, o çərxi-kəmal.Ruzgarı keçirdi zillətlə,Fəqrü faq ilə, min küdurətlə.Əzqəza gördü ol sipehri-vəqarBir nəfər tövsənə olubdu süvar.Sağü soldan qulamlər mövfur,“Tərriqu” söyləyib edərlər übur.Sordu: – Kimdir bu şəxsi-valaşan?Dedilər: – Şairi-bədi bəyan.Daim eylər mədayihi-Səncər,Ona ikram edər şəhi-kişvər.Ənvəri vaqif olcağın haləBaxdı halına, çəkdi bir nalə.Dedi: – Va qeyrəta! Bəs elmi-nücumOlub aləmdə şerdən məzmum.Bəs mənə vacib oldu şair olam,Fənni-əşarü nəzmə mahir olam.O gecə yatmadı o bipərva,Bir gözəl nəzm eylədi inşa.Səncərin mədh qıldı asarın,Dedi bu mətlə ilə əşarın:“Gər dilü dəst bəhrü kan başəd,

**Dilü dəsti-xudayəgan başəd”.Gedibən şahə eylədi təqrir,Çox pəsənd etdi şahi-ərş-sərir.Şahdən tapdı malü dövlətü cah,Axır oldu nədimi-məclisi-şah.Çün var idi nücumdən xəbəri,Şahə təqrir edərdi hər əsəri.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов