Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs,Nə çəmən, cümlə cahandır məni-rüsvayə qəfəs.

Aşiq azadə gərəkdir ki, dönər zindanəBərgi-güldən ola gər bülbüli-şeydayə qəfəs.

Ağladı bülbül əgər mən kimi hicran gecəsi,Nə üçün dönmədi bir mövclü dəryayə qəfəs?

Əndəlib-çəmənü güldə olan zati-şərif,Nə əcəbdir dəgə gər cümleyi-dünyayə qəfəs.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Seyyida, aləmi-surət əgər olsaydı fəna,Ləfzlər olmaz idi dəhrdə mənayə qəfəs.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе