Çünki siçanı yedi ol hiyləgər,Tövbə üçün məscidə etdi güzər.Abid olub aldı ələ dəstəmaz,Ta eləyə xaliqə razü niyaz.Aldı ələ səbheyi-səddanəni,Tutdu rəhi-abidi-fərzanəni,Söylədi: – xaliqi-ərzü səma,Çoxdu günahım, onu əfv et manaQan eləyib qapuva gəldim dəxil,Əfv elə təqsirimi sən, ya cəlil!Tövbələr olsun sənə, ey girdigarQılma məni ruzi-cəza şərmsar!Bir siçan öldürmüşəm, ey padşah,İstəyirəm tövbeyi-üzri-günah!Feyzi əmimin mənə olsun kömək,Paylayaram mən iki batman çörək.Gərçi acımdan çıxa canım mənim,Ərşə çıxa ahü fəğanım mənim,Tövbələr olsun, yemərəm mən siçan!Ömr elərəm xəstəciyər, bağrıqan.Həm bu sifət tövbə edib ağladı,Lalə kimi sinəsini dağladı.Şüğlü onun naləvü fəryad idi,Tülkü kimi hiylədə ustad idi.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов