Qaz və durna
Bir göl içrə üzürdü bir yekə qaz,Özünə fəxr edib uzatdı boğaz.Dedi: – Mən bir əcibə cür quşam,Üç hünər var məndə, xeyli xoşam.Uçaram göydə, həm suda üzərəm,Quru yerdə boyun çəkib gəzərəm.Bəs mənəm quşların şəhənşahi.Durna oldu bu nəqlin agahi.Dedi: – Axmaqlığında yoxdur şəkk,Qamətindir diraz, əql gödək,Göydə tərlan tək uçmağın varmı,Ya maral kimi qaçmağın varmı?Bir balıq tək üzərmisən sudə,Nədi bu göftguyi-bihudə?Qaz utandı o göldə durnadən.Vaqif ol, ey oğul, bu mənadən.Yəni bir elmə daim ol talib,Zifən ol zifünunədir qalib.Kişi bir sənəti bilər xalis,Çoxuna meyl edən qalar naqis.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/seyid-ezim-qaz-ve-durna
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Dərbənddə Şüai, Qümri oldu şair,Qümrinin olub indi kitabı zahir,
Aləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdirAləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdir,Gər Xosrovü Cəmşid və gər kim, Cəmdir;
Şəhri-Qutais mədəni-hurü pəridirŞəhri-Qutais mədəni-hurü pəridir,Hər bir gözəli yer üzünün zivəridir.
Hər kimsə ki, seyri-xaki-Bağdad eylərHər kimsə ki, seyri-xaki-Bağdad eylər,Sanmın ki, o qəmgin ürəgin şad eylər,
Стихи других поэтов
Uzaq yoldan gələn yarım,Yoluna qurban oluram,
Nə dersənQızılgül, bağü bustanım, nə dersən,Fəda olsun sənə canım, nə dersən?
DağlarEşidin, dərdimi sizə söyləyim,Düşmüşəm Vətəndən aralı, dağlar!
Könlüm xoş olur ol büti-zibayə baxandaKönlüm xoş olur ol büti-zibayə baxanda,Vəcd eylərəm ol zülfi-səmənsaya baxanda.