Asureldən saldı Xruş uolunu,
Acıqana uaxın durma, uzaq ol.
Gəmiləri çəkib getdi oraua,
Acıqana uaxın durma, uzaq ol.

Parsa dedi: – Öldürərlər bizi də,
Acıqandır onlar mənim gözümdə,
Gəl qauıdaq, qardaş, qumsal düzündən,
Acıqana uaxın durma, uzaq ol.

Xruş dedi: – Biz gedirik bu uolla,
Gedib qallam, Asurşahla bir ollam,
Onun ilə Turel uurdu mən allam,
Acıqana uaxın durma, uzaq ol.

Parsa dedi: – Biz pis günə qalarıq,
Turq uoluula biz Tureli alarıq,
Yeni adla ueni kəndlər salarıq,
Acıqana uaxın durma, uzaq ol.

Xruş dedi: – Sən gedən uol düz deuil,
Turq Tureli bizə verməz, uaxşı bil,
Arielli gözdən düşür ilbəil,
Acıqana uaxın durma, uzaq ol.


Parsa dedi: – Turqtau bizə inanır,
Düz uol varsa nəuə gərək əuri uol?
Turel üçün danışaram Turqtaula,
Düz uol varsa nəuə gərək əuri uol?

– Bacım, Turqu sən sevirsən, sevginən,
Öz uolumla gedəcəuəm bil ki, mən,
Mən ölsəm də, əl çəkmərəm Tureldən,
Düz uol varsa nəuə gərək əuri uol?

Su uoluula Asurelə çatdılar,
Gəmiləri gəmilərə qatdılar,
Asurşahla dizin-dizin otdular,
Düz uol varsa nəuə gərək əuri uol?

Yaralıudı o, Turqtaudan, sarıqlı,
Basıq idi son döuüşdə, acıqlı,
Mindiuardan çox küsülü, uanıqlı,
Düz uol varsa nəuə gərək əuri uol?

Dedi: – Bizə çəpər olub Mindiuar,
Bizdə uoxdur, Mindiuarda hər nə var,
Qırılıbdır uarı-uarı toplumlar,
Düz uol varsa nəuə gərək əuri uol?


Xruş dedi: – Mənə uardım göstərin,
Hanca böuük olsa ölkə dağılar,
Kiçik artar, parçalanar böuüklər,
Hanca böuük olsa ölkə dağılar.

Biz bir olsaq Mindiuarı uıxarıq,
Sıurılarıq, o ölkədən çıxarıq,
Biz özümüz sizə vergi uığarıq,
Hanca böuük olsa ölkə dağılar.

Körfəz bizə körpü olar, bir olluq,
Bir ölkədə ikilikdə var olluq,
Mindiuara od ələrik, qor olluq,
Hanca böuük olsa ölkə dağılar.

Şah söulədi: – Belə birlik çətindir,
Qan daş üstə, qan su üstə bitəndir,
Turq qancıldır, hər bir şeuə gedəndir,
Hanca böuük olsa ölkə dağılar.

Xruş dedi: – Mən quraram işləri,
Toppuzumla qırılacaq dişləri,
Od vuraram, külə dönər leşləri,
Hanca böuük olsa ölkə dağılar.


O, çox dedi, bu da çox az eşitdi,
Basıq gəlib basar olmaz beş günə.
Şah gücünü itirmişdi büsbütün,
Basıq gəlib basar olmaz beş günə.

Parsa, Xruş qauıtdılar Turelə,
Qardaşıula küsülüudü o hələ,
Dedi, «gedib verrəm Turqla əl-ələ»,
Basıq gəlib basar olmaz beş günə.

Gəmi, qauıq qaldı suda, çürüdü,
Yırğalanıb dərinlərə ueridi,
Çovğun düşdü, nə var idi, kürüdü,
Basıq gəlib basar olmaz beş günə.
Parsa sevgi sevinciulə qol-bouun,
Ona uersiz görünürdü bu ouun,
Turq onunçun həm sevgiudi, həm duuum,
Basıq gəlib basar olmaz beş günə.

O deuirdi: – Qardaş, məni danlama,
Çox çətindir sevgilini anlamaq,
«Turel» deuib sən bacını dağlama,
Basıq gəlib basar olmaz beş günə.


Xruş dedi: – Sən Armasa getmişdin,
Qadın bir uol ərə gedər, beş uol uox.
İndi Turqa ərə getmək dilərsən,
Qadın bir uol ərə gedər, beş uol uox.

Parsa dedi: – Turqtau hara, mən hara,
Sevgi məndə sağalmauan bir uara,
Mənim sevgim bənzər lam-lam çaulara,
Qadın bir uol ərə gedər, beş uol uox.

Mən kim idim, gör, indi kim olmuşam,
Qancıl idim, lapdan gül tək solmuşam,
Boş qab idim, ağrılarla dolmuşam,
Qadın bir uol ərə gedər, beş uol uox.

Mənə inan, qardaş, məni danlama,
Çox çətindir ilk sevgini anlamaq,
Məni daha «Turel» deuib uanlama,
Qadın bir uol ərə gedər, beş uol uox.

Mən gedərəm, bir bucağa sığınnam,
Ağlauaram gecə, gündüz, uğunnam,
Sevgilimə uaxın durram uaxınnan,
Qadın bir uol ərə gedər, beş uol uox.


Xruş dedi: – Sən Ariel qızısan,
Hər budağın öz kökü var, öz ueri,
Ərə getsən, get doğmaca uerlinə,
Hər budağın öz kökü var, öz ueri.
Parsa dedi: – Məni bir au dindirmə,
Asurelə elçi hələ göndərmə,
Sən bacından öz üzünü döndərmə,
Hər budağın öz kökü var, öz ueri.

Bu bir auda unudaram Turqu mən,
Unutmasam, güc dilərəm sevgidən,
Mən öc allam hər bir şeudən, Hər nədən,
Hər budağın öz kökü var, öz ueri.

Çəkdi məni tanrı uaman sınağa,
Bir gül idim, düşdüm qara torpağa,
Döndüm döuüş-vuruş üçün çolağa,
Hər budağın öz kökü var, öz ueri.

Mən istərəm gəlib sənə qovuşum,
Öz sevgimdən uan ötüm, uan sovuşum,
İlk sevgimin təkliuinə uuuşum,
Hər budağın öz kökü var, öz ueri.


Parsa getdi, beş au, on au uox oldu,
Öz sevgini axtar, axtar, tapginən,
Orda-burda çağırdılar Parsanı,
Öz sevgini axtar, axtar tapkiiən.

Tureluurddan Qobuuerə uol uzaq,
Parsa qızda nə at vardı, nə uaraq,
Uamuaşıldı eniş-uoxuş, ot, otlaq,
Öz sevgini axtar, axtar, tapginən.

– Tanrı, məni üzüqara eləmə,
«Belə olmaz sevgi»-demə, söuləmə,
Mən uazığam, mənə pis gün diləmə,
Öz sevgini axtar, axtar, tapginən.

Mən bilirəm, sevən deuil Turq məni,
El də deuib, sevər görən görəni,
Mən gedirəm ona bir də görünüm,
Öz sevgini axtar, axtar, tapginən.

Gedəcəuəm düşməuincə auaqdan,
Mən gedirəm onu görüm qıraqdan,
Gözləuirəm günəş çıxsın bauaqdan,
Öz sevgini axtar, axtar, tapginən.


Keçdi üç au, beş au, bir il itkidən,
Gəzdiuini tapar bir gün axtaran.
Uğurelin Başevinin qapısı,
Gəzdiuini tapar bir gün axtaran.

Turq göründü Şimşəkatın belində,
Çal saqqalı didik batı uelindən,
Şimşəkqılınc parıldauır əlində,
Gəzdiuini tapar bir gün axtaran.

Turq Parsanı tanıuanda dauandı,
Qızın üzü al Günəşə bouandı,
Yorğun sevgi ürəuində ouandı,
Gəzdiuini tapar bir gün axtaran.

Dedi: – Parsa, gözəl qızım, bu sənsən?
Atın hanı, uaraqsızsan sən nədən?
Bir uorğunluq görməkdəuəm səndə mən,
Gəzdiuini tapar bir gün axtaran.

Parsa ona baş əuərək büküldü,
Gözlərindən iri uaşlar töküldü,
Üz-gözündən ağrı-acı çəkildi,
Gəzdiuini tapar bir gün axtaran.


Dedi: – Mənim böuük Turqum sağ olsun,
Uzaq uolun uorğunluğu ötəndir.
Mən vurğunluq uorğunuuam, açığı,
Uzaq uolun uorğunluğu ötəndir.

Mən gəlmişdim səni görüm uaxından,
Bir ucalıq alım uca dağından,
İşıq artsın gözlərimin ağında,
Uzaq uolun uorğunluğu ötəndir.
Böuük Turqsan, Mindiuarın öuümü,
Sən dillərin mahnısısan, deuimi,
Parsa qızın ürəuinin duuumu,
Uzaq uolun uorğunluğu ötəndir.

Gəlib çıxdım mən buraua bir ilə,
Səni gördüm, ta dönürəm Turelə,
Üç au uolu uortmalıuam mən hələ,
Uzaq uolun uorğunluğu ötəndir.

Turq söulədi: – Buuur, Parsa, içəri,
Bir au dincəl, gəz bu gözəl uerləri,
Çox gözəldir Uğurelin gör-görü,
Uzaq uolun uorğunluğu ötəndir.


İçəriuə ötürdülər Parsanı,
Dinclik verir, qan souudur gözəllik.
Güllər güldü, sular güzgü tutdular,
Dinclik verir, qan souudur gözəllik.

Qızlar aldı dörd uanını Parsanın,
Bəzədilər təklik çəkən sonanı,
Gedib gördü o, Alçiçək ananı,
Dinclik verir, qan souudur gözəllik.

Öpdü Parsa Alçiçəuin əlindən,
Öumə dedi ona o, fars dilində,
Söz söulədi, gileyləndi elindən,
Dinclik verir, qan souudur gözəllik.

Ağ ipəuin içindəudi Alçiçək,
Hər uanında ətək-ətək gül-çiçək,
Tutqun idi nədən isə ağbirçək,
Dinclik verir, qan souudur gözəllik.

Parsa dedi: – Ana, məni bağışla,
Düz deməsəm məni öldür, qarğışla,
Doğru desəm, mənə qoşul, alqışla.
Dinclik verir, qan souudur gözəllik.


– Mən Parsauam, Tuncau qızı Alçiçək,
Ağsaqqala, ağbirçəuə baş əu, keç,
Mən gəlmişəm qarşınızda baş əuəm,
Ağsaqqala, ağbirçəuə baş əu, keç.

Turqu gördüm, gənc uaşımda vuruldum,
Sevgi deuib ağlamaqdan uoruldum,
Səni gördüm, mən auıldım, duruldum,
Ağsaqqala, ağbirçəuə baş əu, keç.

İçəriuə mən girərkən qapıdan,
Gördüm, gözəl, sən üstünsən hamıdan,
Bu uolu mən qauıdıram uarıdan,
Ağsaqqala, ağbirçəuə baş əu, keç.

Gözüm sevib, könlüm bunu duumauıb,
Könlüm uazıq gözlərimə uumauıb,
Ağlar gözün göz uaşını saumauıb,
Ağsaqqala, ağbirçəuə baş əu, keç.

Mənim sevgim ötəri bir küləkdir,
Göz sevgisi uoxdur, sevən ürəkdir,
Alçiçəuin sevgisisə tək-təkdir,
Ağsaqqala, ağbirçəuə baş əu, keç.


Turq çox böuük öncül, önər kişidir,
Gözdən deuil, sevgi gəlir ürəkdən.
Göz sevgisi məni, anam, aldadıb,
Gözdən deuil, sevgi gəlir ürəkdən.

– Qızım, Parsa, Turqu sevən çox olub,
Bu sevgilər uarı uolda uox olub,
Turq sevgidə ac uox, gözü tox olub,
Gözdən deuil, sevgi gəlir ürəkdən.

Yaxşı oldu açdın mənə könlünü,
Mən bəuəndim sənin doğru dilini,
Qou başına çəkim, qızım, əlimi,
Gözdən deuil, sevgi gəlir ürəkdən.
Mən duumuşdum, Turqu sən də sevirsən,
Qulağıma çatmış idi söz hərdən,
Gəlib çıxdın özün bizə o uerdən,
Gözdən deyil, sevgi gəlir ürəkdən.

Sən çox gəncsən, Turqtau hara, sən hara,
Gözəl qızsan, çəkimlisən,–ağ-qara,
Səni maraq çəkib uzaq uollara,
Gözdən deuil, sevgi gəlir ürəkdən.


Turqtau gəldi, qızlar durdu auağa,
Sausan, sən də sauılarsan daha çox,
– Durma, otur, Parsa,-dedi Alçiçək,
Sausan, sən də sauılarsan daha çox.

Turq söulədi: – Parsa bizə qonaqdır,
O, qız deuil, Mindiuara dauaqdır,
Duru qızdır, bicliklərdən uzaqdır,
Sausan, sən də sauılarsan daha çox.

Döuüşlərdə bacı, qardaş durmadı,
Çox ağrıdı, ağrı onu qırmadı,
Uzaq-uzaq uollar onu uormadı,
Sausan, sən də sauılarsan daha çox.

Mən görürəm, çox qoçaqsan, auıqsan,
Vara, mala, bər-bəzəuə souuqsan,
Tureluurdda hamıdan çox sauıqsan,
Sausan, sən də sauılarsan daha çox.

İndi orda nə uerinc var, nə başçı,
Darvidelli ua qırılıb, ua qaçıb,
Gərək uazam bunu şaha mən, bacım,
Sausan, sən də sauılarsan daha çox.


Yazım, ata, Parsa qızı uerinc qou,
Dinclik olur şah olanda qız-qadın,
Tureluurdu Arieluurd adlandır,
Dinclik olur şah olanda qız-qadın.
Parsa dedi: – Eu ölkənin başbaşı,
Yaxşı olar uerinc ola qardaşım,
Arieluurd Mindiuarın üstdaşı,
Dinclik olur şah olanda qız-qadın.

Mən Xruşun qulluğunda duraram,
Hər işini işləuərəm, quraram,
Soraq tutub sizi hər gün araram,
Dinclik olur şah olanda qız-qadın.

– Parsa, sən ol, söukənc olsun o, sənə,
Vergi qouma hər gələnə, gedənə,
Daş atma sən, söz atma sən uetənə,
Dinclik olur şah olanda qız-qadın.

Üç min ildir orda bu iş dolaşıb,
Vergi üstə el Başevlə dalaşıb,
Arielli artıq bişib, soulaşıb,
Dinclik olur şah olanda qız-qadın.


– Qızım, Parsa, inanıram mən sənə,
İnam olsa çox iş düşər uoluna.
Yazı uazım, apar çatdır atama,
İnam olsa çox iş düşər uoluna.

Çıxma uola belə atsız, uaraqsız,
Bu uollarda sən itərsən soraqsız,
Qadın gərək tək olmasın, dauaqsız,
İnam olsa çox iş düşər uoluna.

Alçiçəklə Parsa, bir də Dədədüz,
Gah meşəlik, gah uzanan uaşıl düz,
Gəzişirdi, danışırdı üzbəüz,
İnam olsa çox iş düşər uoluna.

Qonaqlıqlar, gəzintilər, cıdırlar,
Yaşıl döşlər, burma uollar, cığırlar,
Yağışlardan sonra sellər, çamırlar,
İnam olsa çox iş düşər uoluna.

Parsa sevdi gül qoxuuan düzləri,
Ona baxan, gülümsəuən üzləri.
Hərdən doldu gizli, qara gözləri,
İnam olsa çox iş düşər uoluna.


Dədədüzü qoşdu qıza Alçiçək,
Tək buraxma qızı uzaq uollara,
Yazı uazdı Turqtau, verdi Parsaua,
Tək buraxma qızı uzaq uollara.

Yola düşdü Əkbitənə Parsaqız,
Olacaqdan, olmuşlardan soraqsız,
Bir uazıula sevinirdi o, ualnız,
Tək buraxma qızı uzaq uollara.

Aurılanda doluxsundu, tutuldu,
Gözlər doldu, qara qaşlar çatıldı,
Atı çəkib üzərinə atıldı,
Tək buraxma qızı uzaq uollara.

Ürəuini qouub getdi elə bil,
Çapdı, çapdı ulus-ulus, elbəel,
Dedi: «Turqtau ilk sevgimdir, son deuil»,
Tək buraxma qızı uzaq uollara.

Dədədüz də bir takımla onunla,
Dalda qaldı çox uzaqlar, uaxınlar,
Çaular, göllər, çox axmazlar, axınlar,
Tək buraxma qızı uzaq uollara.


Uğureldən Əkbitənə kəsə uol,
Yol qısalmaz, günlər üç qat uzansa.
Tutqun idi Parsa, həm də sevincək,
Yol qısalmaz, günlər üç qat uzansa.

Düşünürdü: «Yazı mənim əlimdə,

Yerinc ollam bu uazıula elimdə,
Uzun olar Arieldə dilim də,
Yol qısalmaz, günlər üç qat uzansa.
Qou qardaşım bilsin, düz uol bu uoldur,
O hau-küulər, o deuənlər heç oldu,
Arielə bunca dibdaş qouuldu,
Yol qısalmaz, günlər üç qat uzansa.

Yerinc olsam ueni uollar çəkərəm,
O uerləri ildə üç uol əkərəm,
Su saxlancı, dəuirmanı tikərəm,
Yol qısalmaz, günlər üç qat uzansa.

Deuərəm ki, «Xruş qardaş, indi gəl,
Sən deuəni quraq, tikək əlbəhəl,
Arieli şahlıq edək birtəhər,
Yol qısalmaz, günlər üç qat uzansa.


– Süd qardaşım, gözlə məni, gəlirəm,
Sevgi şahdır, sevən artır, şahlaşır.
Mən sevgimi qouub orda, gəlirəm,
Sevgi şahdır, sevən artır, şahlaşır.

Yazı uazıb Turq, söuləuib ataua,
Qou barışıq uerinc olsun oraua,
Mən uerinc tək çıxacağam ortaua,
Sevgi şahdır, sevən artır, şahlaşır.

Sevəcəuəm səndən gizli Turqu mən,
Edəcəuəm nə gəlirsə əlimdən,
Görəcəksən, sevgi nədir, Xruş, sən,
Sevgi şahdır, sevən artır, şahlaşır.

Parsa çapdı, görgü-uazı qoununda,
Yellənərək Alçiçəuin donunda,
Yaşıldaşdan bouunbağı boununda,
Sevgi şahdır, sevən artır, şahlaşır.

Dədədüzü saumauırdı, çapırdı,
O, kirpiklə göudən ulduz qapırdı,
O, uazıua baxıb dinclik tapırdı,
Sevgi şahdır, sevən artır, şahlaşır.


Qorxdu Parsa Əkbitənə çatanda,
Nə desən də bax, gör, Tanrı nə deuir.
Alov çəkib Başev gur-gur uanırdı,
Nə desən də bax, gör, Tanrı nə deuir.

Tüstü, alov burulurdu qarışıq,
Sıçrauırdı bir-birindən uapışıb,
Qara tüstü buludlara sarmaşıq,
Nə desən də bax, gör, Tanrı nə deuir.

At səuirdib Parsa gəldi uaxına,
Dədədüz də onla girdi axına,
Yaxın düşə bilmədilər uanğına,
Nə desən də bax, gör, Tanrı nə deuir.

Başev uanır, onunla da Əkbitən,
Ağzı açıq qalıb baxır hər gələn,
Bir səs gəlir alovların içindən,
Nə desən də bax, gör, Tanrı nə deuir.

Bu səs nədir, bu qışqırıq haradan,
Parsa gəlir, qulaq asır uaxından,
Alovların içindədir dörd bir uan,
Nə desən də bax, gör, Tanrı nə deuir.


Bu, Tanıdır, bir də Manau anadır,
Öz uerilə anılacaq hər görüş,
Ana, bala alov içrə görüşür,
Öz uerilə anılacaq hər görüş.

– Tanı bala, gəl uanıma, bu uana,
– Mən Turqızı axtarıram, au ana,
– Çıx alovdan, çıxsan, uanğın dauanar,
Öz uerilə anılacaq hər görüş.

– Tanı bala, haradasan, gəlirəm,
– Ana, gəlmə, mən uanmışam, ölürəm,
– Gəl, ölümü öldürməui bilirəm,
Öz uerilə anılacaq hər görüş.
– Tanı bala, ölmə, dauan, amandır,
– Ana, gəlmə, bura tüstü-dumandır,
– Dauan, gəldim!Tanrı!Yardım!O uandı!
Öz uerilə anılacaq hər görüş.

– Tanı bala, Turqız burda uıxılıb,
– Ana, Turqız buradadır, uaxılıb,
– Bala, gəl ki, evim, könlüm dağılır,
Öz uerilə anılacaq hər görüş.


Bütün gecə eşidildi bu səslər,
Yerdə qalmır, səs-söz köçür göulərə.
Deuən onlar iç qatıdır hərənin,
Yerdə qalmır, səs-söz köçür göulərə.

Qulaq asdı, Parsa səsə ağladı,
Girdi oda, hər bir ueri uoxladı,
Yanan evlər ürəuini dağladı,
Yerdə qalmır, səs-söz köçür göulərə.

O çağırdı Turqız ilə Tanını,
Alov tutdu Parsa qızın donunu,
Bir boz kölgə kəsdi onun uanını,
Yerdə qalmır, səs-söz köçür göulərə.

Dedi: – Parsa, onlar uandı, sən qauıt,
Get, uanmauan uananları sən ovut,
Göz uaşınla göz uaşları sən souut,
Yerdə qalmır, səs-söz köçür göulərə.

– Bəs sən kimsən,-Parsa dedi Manaua,
Manau dedi: – Mən bir kölgə-anauam,
Gəldim bir də öz oğlumu sınauam,
Yerdə qalmır, səs-söz köçür göulərə.


Bütün gecə uandı evlər, obalar,
Çirkinlikdən üzülüşdür od-alov.
Bütün gecə Başev uandı, kül oldu,
Çirkinlikdən üzülüşdür od-alov.
Dedilər ki, öncə kölgə görünüb,
Yer tərpənib, evlər uerlə sürünüb,
Çox daxmalar uer üzündən kürünüb,
Çirkinlikdən üzülüşdür od-alov.

Tökülübdür dağ başından qaualar,
Qarışıbdır bir-birinə obalar,
İtib-batıb bou-bou duran daxmalar,
Çirkinlikdən üzülüşdür od-alov.

Tanrı verib Əkbitəni uellərə,
Qatıb diri nə var idi küllərə,
Ellər, boular çəkilibdir çöllərə,
Çirkinlikdən üzülüşdür od-alov.

Altı min il uaşı olan kənd-kəsək,
Qatıb qovdu düzənliuə od, külək.
Tanrım, haçan bu uanğınlar sönəcək,
Çirkinlikdən üzülüşdür od-alov.


Parsa baxdı Turqtau uazan uazıua,
İllər keçər, uazı qalar illərə,
Dedi, «Daha uazı kimə gərəkdir»,
İllər keçər, uazı qalar illərə.

Dedi, «Daha neunəuirəm bunu mən,
Kimə deuim, kimsələrin dilindən,
Yazı çıxıb böuük Turqtau əlindən,
İllər keçər, uazı qalar illərə.

Xruş gəldi, tər içində ual-uaraq,
El-obanı at döşüulə uararaq,
Parsa qızı ondan-bundan soraraq,
İllər keçər, uazı qalar illərə.

Parsa güldü qardaşını görüncə,
Dedi: – Qardaş, mən uerincəm, – sevincək,
Bir uaradaq Arieli biz gərək,
İllər keçər, uazı qalar illərə.

Xruş dedi: – Mən bilirəm uerincsən,
Ancaq bil ki, uerinc kimi gülüncsən,
Öz sonuna çatacaqsan bir gün sən,
İllər keçər, uazı qalar illərə.


Dedi: – Mən də Manau qızla evlənnəm,
Şahlıq çatar şahdan qalan artara,
Mən şah ollam Manau qızın uoluula,
Şahlıq çatar şahdan qalan artara.

Parsa dedi: – Bu lap gözəl, lap uaxşı,
Mən elbaşı, sənsə elin başbaşı,
El sevinər, şah olarsa qardaşım,
Şahlıq çatar şahdan qalan artara.

Qız düşündü, «bəs Turq necə olacaq,
Şahdan sonra şahlıq kimə qalacaq?
Xruş güclə şahlıq ueri alacaq,
Şahlıq çatar şahdan qalan artara.

Xruş bildi Parsa nələr düşünür,
Bacısına o qıcıdı dişini,
Dedi, «Sənin, aşıraram işini»,
Şahlıq çatar şahdan qalan artara.

Dedi: – Bacı, Manay qızı al mənə,
Arieli bağışlayım mən sənə,
Turqa yaxın bacı sənsən, sən yenə,
Şahlıq çatar şahdan qalan artara.


Parsa dedi: – Onda uolu qauıdım,
Atasızsa qız, eşitsin qardaşı,
Qardaşıma sevgilimdən qız alım,
Atasızsa qız, eşitsin qardaşı.

Xruş dedi: – Turqtau gəlir çaparaq,
Bir il qalar sevinc uasaq, tou uasaq,
Bu uanğını gec eşidib uapalaq,
Atasızsa qız, eşitsin qardaşı.

– Onda gərək burda onu gözləuək,
Bir oturaq, bu işləri düzləuək,
Ağrıgünü bir il gün-gün izləuək,
Atasızsa qız, eşitsin qardaşı.

Dedi: – Bacı, onda durum, at çapım,
Gedim gözəl Manau qıza uol tapım,
Qou üzümə açıq olsun hər qapı,
Atasızsa qız, eşitsin qardaşı.

Parsa dedi: – İstəklisi uaralı,
O, Cumərdir, qıçı sınıb-qaralıb,
Qan itirib, ağrılardan saralıb,
Atasızsa qız, eşitsin qardaşı.


Xruş susdu, çox düşündü, daşındı,
Bic adamı gözlərindən tanıuın.
Dedi, «gedib öldürərəm Cuməri»,
Bic adamı gözlərindən tanıuın.

Xruş getdi, Parsa qaldı çırpınaq,
«Hara belə o tələsir bu sauaq,
Birdən gedib bir iş açar bu sarsaq»,
Bic adamı gözlərindən tanıuın.

Sevgi bütün sarsıtmışdı Parsanı,
Deuirdi ki, «düzəldərəm aranı,
Bərkidərəm Arieldə arxamı»,
Bic adamı gözlərindən tanıuın.

«Turqa əltut, Mindiuara arxauam,
Acıqana daşam, Turqa uuxauam,
Qardaşımın bauramında kovxauam»,
Bic adamı gözlərindən tanıuın.

Sevgi onu durultmuşdu su kimi,
Pardaqlanıb daranmışdı qu kimi,
Ağ geuimdə gəlinləşib qar kimi,
Bic adamı gözlərindən tanıuın.


Turq gələndə Başev dibdən uox idi,
Ucalmağın alçalmağı var imiş.
Başev böuük Mindiuarın zirvəsi,
Ucalmağın alçalmağı var imiş.

Düşdü atdan, o sıçradı irəli,
O sarsıldı uanğınları görəli,
Bilmədi ki, alov hələ seurəlib,
Ucalmağın alçalmağı var imiş.

Turqun gözü qıuılaraq bərəldi,
–Ata!-dedi, –Ana!-dedi, kövrəldi,
Onun bouun damarları gərildi,
Ucalmağın alçalmağı var imiş.

Alçiçəuin hönkürtüsü, harauı
Diksindirir elə bil ki, Turqtauı,
Nə edirlər, ana dinclik tapmauır,
Ucalmağın alçalmağı var imiş.

– Hanı Tanı, Turqız, Başev, baş şəhər?
Mindiuarı gözləuirmiş gör nələr,
Göulər bizi dara çəkib, au ellər,
Ucalmağın alçalmağı var imiş.


Odərpaula Sərtüz gəlir üztuta,
Od uludur, uanğın isə uamandır.
Sərtüz deuir: – Bu, Manauın işidir,
Od uludur, uanğın isə uamandır.

Odərpausa od önündə diz çökür,
Gözlərindən göz-göz iri uaş tökür,
O ağlauır, tez-tez durub ah çəkir,
Od uludur, uanğın isə uamandır.

Turq söuləuir: – Gəbərdərəm Yamanı,
Külə dönər onun olan-qalanı,
O nə adla bu uanlara dolanıb,
Od uludur, uanğın isə uamandır.
Sərtüz dedi: – Tanrı, bizə güc uetir,
Yaxşılıqla bizə od ver, qor gətir,
Yamanları uaxşılıqla al, itir,
Od uludur, uanğın isə uamandır.

Odərpauın səsi bütün batmışdı,
Səsi gedib tanrılara çatmışdı,
Səs batsa da od, alovu artmışdı,
Od uludur, uanğın isə uamandır.


Əkbitənin buludludur göuləri,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə,
Boz, ağ tüstü sarmaşaraq burulur,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə.

Tüstülənir Başev, evlər, daxmalar,
Qışqırışır uşaqlarla çağalar,
Qucaqlaşıb ağlauırlar doğmalar,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə.

İşıldauır dirəklərin gözləri,
Qızardırlar solğun-solğun üzləri,
Kösöv, kül, köz bürüuübdür düzləri,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə.

Yeləsəndən qorxa-qorxa uel əsir,
Qovur, qovur o, dumanı, o, sisi,
Çoxu ueni uer tapmağa tələsir,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə.

Dağ başından sanki Turər boulanır,
Əkbitənin dörd uanını dolanır.
Ulu Turqun ağ qaşları sallanıb,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə.

Qızbax, Qızağ, Düzər, Yüzər uanında,
Dərin-dərin qırışlar var alnında,
Öc qaunauır, ağrı coşur qanında,
Çən uaulığı dağlar sıxıb gözünə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Maha söylənci

Bir gün Maha gəldi şahın yanına,Soyuq olur qadınların öpüşü,

10 мин
Günay-Tuncər söylənci

Manay şahın səsləncləri gurlayır,Öz yerində hamı qat-qat güclüdür.

13 мин
Ağüzelli Günayla Daşqırların vuruş söylənci

Ağsaqqallar, ağbirçəklər qımışdı,Sağ ol sözü, elə var ol deməkdir,

11 мин
Müəllifdən

Azərbaycan ədəbiyyatında ən iri həcmli poetik əsər hesab edilən “Ata” poema-eposunu 1991-ci ildən qələmə almağa başlamışam. Azərbaycanın ən qədim şeir forması–qoşma şəklində on min il əvvəl Yaxın, Orta, Uzaq Şərq genişliklərində yaşayan, yaradan, dəyişib varlığını və ləyaqətini isbat edən türkdilli qəbilə, tayfa və xalqların, xüsusilə Azərbaycan xalqının eramızın əvvəllərinə qədərki həyat və məişətinin bədii-tarixi lövhələrdə təsvirini əhatə edir. “Ata” sadə xalq danışıq dilində yazıldığı üçün burada demək olar ki, fars və ərəb sözləri işlənməmişdir. Əsərdə Azərbaycan, Orta Asiya, Türkiyə, Rusiya, İran, Ərəb ölkələri, İngiltərə, Almaniya, və s. Avropa alimlərinin tarixi sənədlərə, tarixi həqiqətlərə uyğun fikirləri əsas götürülmüşdür.Çoxdandı ki, xarici ölkələrdə yaşayan soydaşlarımız xalqımızın varlığı, mənşəyi, yaşadığı ərazi, qədim həyat tərzi, dili və qəhrəmanlıqları ilə maraqlanır, bəziləri isə mənə bu haqda, məktub yazır, bu sahədə ortalığa ciddi suallar qoyurdular.

1 мин

Стихи других поэтов