Ömürlük pozaq
Bu ellər sevməyib, sevə də bilməz,Özgə şöhrətinə göz dikənləri.Özündən kiçiyə qanlar udduran,Özündən böyüyə baş əyənləri.
Könül, belə dostdan uzaq ol, uzaq,Gəl qaranı-qara, ağı-ağ yazaq.Dostlar cərgəsindən ömürlük pozaq,Baş yarıb, ətəyə qoz tökənləri.
Könül, dar günündə arxalan elə,Kimsədən çəkinmə, bir az səbr elə.Zaman amansızdır, atacaq çölə –Xalqın hesabına kef çəkənləri.
Gözüm götürməyir, nə edim ki, mən,Gündə bir gözəlçin “canından keçən”,“Sən, ilk sevgilimsən” – deyib and içən,Gözündən timsahtək yaş tökənləri.
Onlardan birinin “şerinə” baxın,Gözünüz ağrıyar, gözlük də taxın.Gəlin buraxmayaq məbədə yaxın,Sənətin başında turp əkənləri.
Ürəyi buzxana, başı buzxana,Deyir sönməz odam Azərbaycana.Qoymayın beləsi gətirsin cana,Ürəkdən-ürəyə yol çəkənləri!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/suleyman-rustem-omurluk-pozaq
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Səni gec də olsa tanıya bildim,Vətənə, millətə gərəksizsənmiş.
Mən varlıyam, sən yoxsulBeləsi də var*İnsana ta qədimdən zinət olub ömürlük –
İnsan vəzifəni bəzəsin gərəkOturub dörd divar arasında sən –Yüz yerə zəng vurub əmrlər verdin.
Ucuz xatirələrYaxşı olar, olmasa bu sulu xatirələr,Uydurmayla, yalanla dopdolu xatirələr,
Стихи других поэтов · О родине
Sünbül dənə dolub əydi başını,Səhərin mehində baxdı torpağa:
TəbrizinGör nə əcayib gülü var Təbrizin,Dil-dil ötən bülbülü var Təbrizin,
Mayıs gözəlinəYeni proletar ədəbiyyatımızın pioneri Süleyman Rüstəmzadəyə*Başında ipəkdən bir qızıl örpək,
AğlayıbBir cavan ölübdü qürbət diyarda,Vətənin torpağı, daşı ağlayıb.