Sıramızdan necə gör yaxşı bir insan getdi,Köçdü son mənzilinə, köçdü, Süleyman getdi.Düz-çörək kəsdiyimiz illəri saldıqca yada –Deyirəm: – yox, yox, ölüm məncə yaraşmır bu ada.Olmayaydı bu səhər kaş ki bu qəm yüklü xəbər.Dostların can evini bir daha sarsıtdı kədər...

Nə qədər yazmaq olar! Qibtə edərdik ona biz,O, vətənçin gözəl övladdı əzizlərdən əziz.Yaşa dolduqca coşub yazdı yenə, yazdı yenə,Dedi: “Övlad gərək öz borcunu versin vətənə!”

Aldı hər qələmə inqilab övladlarını,Köçdüsə, qoydu vətənçin kitab övladlarını!Sıramızdan necə gör yaxşı bir insan getdi,Köçdü son mənzilə, getdi, Süleyman getdi!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О родине