Əfsus ki, yoxdur yetişən dadına şeyxin,Get məscidə, bax naləvü fəryadına şeyxin.

Vardır bu mərəz şeyxidə, derlər ki, yaşından,Hər yerdə yeyib doymasa gər ehsan aşından,Hər il rəmazan ayı çıxır əqli başından,Allah özü rəhm eyləsin övladına şeyxin,Əfsus ki, yoxdur yetişən dadına şeyxin.

Hətta belə derlər ki, bu il keçmişə nisbət,Şeyxin mərəzi etmədədir get-gedə şiddət,Gər böylə qalıb olmasa biçarəyə səhhət,Bu xəstəlik eylər əsər əhvalına şeyxin,Əfsus ki, yoxdur yetişən dadına şeyxin.

Verməz sözə minbərdə nəhayət, yerə düşməz,Ta yatmasa məsciddə cəmaət, yerə düşməz,Ağzından onun qüslü təharət yerə düşməz,Hərdəm elə xoş löğmə düşür yadına şeyxin,Əfsus ki, yoxdur yetişən dadına şeyxin.

Heç molla bunun kimi deyil hər işə zirək,Çoxlar həsəd eylər ki, nədən şeyx özü bir tək,Guya götürüb şəhridə məscidləri podrək,Xalis quru böhtan yaşayır adına şeyxin,Əfsus ki, yoxdur yetişən dadına şeyxin.

Mahi-rəmazan şeyxə edib xeylicə təsir,Bilmir özünü, bəs ki, tapır haləti təğyir.Bazarda etmiş neçəsin boş yerə təhqir,Onlar da söyüb axırı hər zadına şeyxin,Get məscidə, bax naləvü fəryadına şeyxin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Сатира