Hamının paxıllıq elədiyi adam
Hamının paxıllıq elədiyi adamhər gün bir az, bir azgöyüzündən yığdı qanadlarını yanına,yığdı, yığdı, sondaqanadları balaca gəldi ona.
O elə bilirdi ancaqbütün göyüzü onun qanadlarıdı,onu hər gün bir az, bir az yığır yanına.Xəbəri olmadı ancaqgöyüzü eləcə qaldı göyüzündə,göyüzünü yığarkən bir lələyi dədüşdü qaldıgöyüzünün mavi düzündə.
Göyüzünü yığa bilməyincəYığdı, yığdı qanadlarınıbir güllənin ağzına,Yığdıqca, güldü ölümü,açıldı güllə,açıldı ölümün bəbəkləritək,bir anda göyüzünə dağıldı ömrügüllə lələkləritək, güllə lələkləritək.
İnsan barmağı incidərdigözündə gizlənən dərdi,Tanrı göyüzündəno dərdin son lələyinio dərdin gözləriniqapamağa göndərdi.
O qədər tənhaydı, o qədər təkdi-görcək gözü yaşardı ölümün də,çıxdı o dərdin canından,diz çökdü önündə.
Ölümündən başqa kimi vardı onun?!Kimi vardı?!Ölümündən başqa göyüzününmavi düzündəbir körpə lələyi vardı,bir körpə lələyi vardı.
Bəlkə o körpə lələyin,bəlkə özünü öldürə bilməyinpaxıllığını çəkirdilər adamlar?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/vaqif-bayatli-oder-haminin-paxilliq-elediyi-adam
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Hər il göyüzünün axan yerində,göyün yaşıla dönənində,
Tanrının səsiQoşulub dağlara oxuyurdu o,dağlar ulduzları eşidirdi ancaq,
Son dostuma – dünyanın ən qoca göz yaşınaBir bu göz yaşı qalmışdıaxır ki, qaçıb, qaçıb
Eşq hər şeyi üstələdiYenə qəlbim tüstülədi,eşq hər şeyi üstələdi,
Стихи других поэтов · О смерти
که بیک جو درم ناسره را نستانند
Vərəmli həyatƏsir doğuldum, əsir getdim, ah, gənc ikən.Vərəm ciyərlərimi dəldi, ömrümü biçdi.
Bəzən haqq qazanır insan öləndəBəzən haqq qazanır insan öləndə,Hətta unudulur ağır günahı.
Bir də səni görməsəm!Təbriz həsrəti*Bilirsənmi neylərəm bir də səni görməsəm!