وها فارسیا بالحجازی اشفعواحضر کسری ثم نعمان اتبع

عرش ذری سبلان ام فلک العلیو فی ظلها الارواح و النور جمع

اثامنة الجنات للنفس موعدو رابعة الافلاک للشمس موضع

نعم فلک بل جنة فی ذراهمالعیسی مب بل لادریس مربع

اقاف به العنقاء ام ارض رحمةلمء حیات الاریحیات منبع

اجودی جود منتهی سفن النهیلها لطور ظل بل لها النیل مصنع

تری مکة الدنیا بها کعبة الهدییصاد المنی من زمزم‌الفصل مشرع

و تلقی سماء المجد فی درجاتهانجوم المعالی تستقیم و ترجع

فذورتها للجود و الباس منجمو عرصتها للجن و الانس مفزع

لها اعنت الدنیا فعن وقوفهاعلی حالتی قن یحط و یرفع

لابهة الملک المعظم فوقهاتکاد الرواسی دونها تتصدع

کان اللیالی موقف لدعائهلها الشهب صوم و السموات رکع

غداه استعار و احلبة الملک فاعبدواعراة و عرف المسک لا یتضوع

فوا عجبا اسعی جنا فی جنابههل‌النمل تعلو العرش و النمل طلع

هو الملک و الزوجان رابعهم انافرابعهم یرضی الوصید و یخضع

انا النبت انمانی بغیث سخائهفنبت الکدی ینمو اذا الغیث یهمع

انا الماء اعلانی بشمس نوالهفماة الزبی تعلوا ذالشمس تطلع

هوالبحر دوالجزر و المد فی الندیکذلک داب الله یعطی و یمنع

مصالح نشوالطفل تعرف طیرهفتفطمه رفقا به ثم یرضع

بواعث حرص المرء نار و صخرةفال صخرة تروی و لاالنار تشبع

لقد نلت من جدواه کل مغبةالی ان حوانی مشرع الخضر ارتع

سقیت علی نعماه فی نهل الندیفلا غللا ارجو و لا بعدا طمع

نهایة فعل الخمر سکر معاقرفما زاد فوق السکر فهو مضیع

دوام نعیم بالزوال مخبرو کنز دواء اللطباع مصدع

بدات بفرض المدح ثم شفعتهبسنة شکری ثم ها اتطوع

ثناء اتی من المعی منقحبدتها کلمع البرق بی هوالمع

فلا غروان یروی بما انا حکتهلاجی علاء الدین قرم سمیدع

نظام المعالی من خراسان سیدعریف وفی صقع‌العراقین مصقع

فشب قوام الملل والملک یرتدیو شاب لسان الحق و الحق یصدع

فتی عالم هاد وزیر کانهکلیم و هارون و خضر و یوشع

له ید فضل زیدها العلم والحجیفقس لها ظفر و سحبان اصبع

دعانی قریع الدهر هذا فهزنیفقلت یدالتقریع مالی تقرع

ایخفی علی الصدر المحقق اننیامیر المعانی فی الصناعة مبدع

اری من یزکی نفسه خاملا و منیری فضل رب عنده فهو اورع

لقد سرنی بالذکر سرا و سائنیباعلان نکث شرحه یتوسع

کان علاء الدین حافظ دهرناحوی سمتاد هر تریح و توجع

کذا عسل عقباه لسع لقلبهفمن قبل یشفی ثم من بعد یلسع

الا اسمع‌الله العلاء مسرةفیسمع ما یلتذ ثم یسمع

الوذ بذی التاجین کیخسرو الهدیتزل له ایران والترک یخشع

نطقت اذت لاحت لوامع مجدهفلا بدان الدیک فی‌الصبح یصقع

اتا نی وهاج الشوق لی نحو بابهمثال باقلام الجواد موقع

ایجدی اشتیاقی والموانع جمةویبد وسباقی والجواد مدقع

انصرة دین‌الله اشتاق ان یریجمال المعالی فهو للجود مربع

واخشی مناواة الزمان و صرفهیعوق الفتی عن مبتغاه و یردع

بقیت بقاء الدهر و الدهر خاضعو دمت دوام العصر و العصر طیع

Budur, bir fars hicazlıyla yola çıxdı qol-qola,Kəsra dəxi çağrıldı ki, Nemanı salsın yola.Fələk qədər ülvi təxt qurdu Şeyban övladı,Sayəsinə işığı da, ruhları da topladı.

Səkkiz cənnət gülzarında ruhlar məskən tapacaq,Dördüncü göy nur çeşməsi Günəşə xasdır ancaq!

Bəli, bu təxt həm fələkdir, həm də ki, cənnət bağı,Həm İsanın məskənidir, həm İdrisin yatağı.

Onun rəhmət torpağıdır Simurğ üçün Qaf dağı,Bu əcəbdir, nurlu yerdən axır həyat bulağı.

O səxavət Ağrısıdır, Nuh gəmisi dayanar,Tur dağıdır, çiskinindən Nil dəryası yaranar.

O Məkkədir, Kəbəsidir aləmə yol göstərən,Zəmzəmidir könülləri yuyub, paklıq gətirən.

Səmadakı ulduzlar ki, məqamında görünər,Sayrışarkən məkanına dönməsində var hünər.

O təxt ki, insaf üçün insanlığa dayaqdır,İnsanlara, canlılara sayəsi sığnacaqdır.

Bütün dünya qalxmaq üçün ona göz dikib ancaq,Əhvahını bilsə, yəqin o məni qaldıracaq.

Ulu şahın cəlalına aləm olubdur heyran,Dağlar belə əyilib ki, öpsünlər ayağından.

Yəqin onun duasına əl açıbdır gecələr,Torpaq ona oruc tutar, göylər ona baş əyər.

Düşmən onun silahını qapıb girsə meydana,Fərq eləməz, ağıllılar müşk deməz yovşana.

O cənabın hüzuruna çatmaq istər ürəyim,Qəribə bir qarışqayam, şah təxtidir diləyim.

O üç rüknün soltanıdır, mənəm dördüncü divar,Dördüncünü razı salar payına düşsə kandar.Bir bitkiyəm, boy ataram onun gur yağışından,Quru yerdən baş qaldırar bitki, yağarsa leysan.Mən bir suyam, bəxşişləri göyə qaldırar məni,Bu rəsmdir, Günəş çıxsa, dağlar sular çəməni.Mən bir şehəm, o dənizdir, qabarar, gah çəkilər,Allah elə bəndəsinə gah verər, gah "yox" deyər.O tanıyır, öz quşunu bilir necə səsləsin,Ana bilər körpəsini südlə necə bəsləsin.

Qaya ilə suya oxşar kişidəki ehtiras,Heç bir zaman od soyumaz, qaya da yumşaq olmaz.

Hər arzumu, diləyimi o yetirdi kamala,Xızr içdiyi sudan mənə gətirtdirdi az qala.

Ciyərimin atəşinə su çilədi neməti,Nə canımda tamah qaldı, nə xəstəlik illəti.

Bu qaydadır, şərab içən ifrat etsə, məst olar,Sərxoşluğun ifratında ölüm kimi qorxu var.

Nemət içrə qərq olanlar bu dünyada çox qalmaz,Mürəkkəbi çox götürən qələm yaxşı xətt salmaz.

Tərif ilə, xahiş ilə başlanıbdır qəsidəm,İndi gərək təşəkkürlə ona itaət edəm.

Tərif şair ürəyindən bulaq kimi çağlayır,Qələm ilə seyqəl tapır, şimşək kimi parlayır.

Mən başladım Əlaəddin tərifmi yazmağa,Qoy Səmidə qəbiləsi işimi qoysun lağa.

O Xorasan ağasıdır, müqəddəsdir nizamı,Zinət vermiş İraqa da, İrana da kəlamı.Şah libası geyinməklə məmləkəti ucaldır,Həq danışan dili daim həqiqəti ucaldır.O cavandır, o alimdir, düz yol tutan vəzirdir,O Musadır, o Harundur, o Yuşədir, Xızırdır.Fəzilətli əli ilə elm, hünər ucalar,Həssan onun bir dırnağı, barmağı Söhban olar.Tale mənim sorağıma gəlib məni sarsıdır,Onun qapı döyməyinin həqarət mənasıdır,

Həqiqəti duyan ürək aydın bilir, mən varam,Mənaların əmiriyəm, qüdrətli sənətkaram.

Görürəm ki, iddəası böyük, fərsiz adamlar,Deyirlər ki: fəzilətdə Allah məndən pay alar.

Bunlar məni sevindirir şər atdıqca adıma,Böhtanları deyil, düşməz adları da yadıma.

Zəmanənin Cahizidir Əlaəddin aşikar,Sözlərində, əməlində sevinc, həm də kədər var,

Arı kimi həm şəhdi var onun, həm də tikanı,Arı sancsa, çox incitməz bal yeyən bir insanı.

Əlaeddin xoş sözləri eşidirmi, ey xuda?Eşidəni öyrənirmi, gətirirmi heç yada?

O düz yolun Keyxosrovu, başında var qoşa tac,İran ona tabe olub, Rumsa göndərir xərac.

Onun parlaq zəkasından, cəlalından danışsan,Gecə ötər, xoruz banlar, sübh açılar, sökər dan.

Şövqü məni qapısına doğru yola salınca,Elə gəldim, sanki mənim at çapırdı dalımca.Allah dini rövnəq tapdı sənin əməllərindən,Arzum budur: bu mübarək cəmalını görüm mən.Zaman düşmən kəsilibdir, ömür keçir, gün ötür,Gəncliyimi qaytar mənə, məni murada yetir.Dünya sənin əlindədir, şadlıqla vur başa sən,Əsərlərsə mənimkidir, sözlərimdə yaşa sən!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов