از همه عالم کران خواهم گزیدعشق دل جویی به جان خواهم گزید

دولت یک روزه در سودای عشقبر همه ملک جهان خواهم گزید

آفتابی از شبستان وفابی‌سپاس آسمان خواهم گزید

چشم من دریای گوهر هست لیکگوهری بیرون از آن خواهم گزید

داستان شد عشق مجنون در جهاناز جهان این داستان خواهم گزید

هر کجا زنبور خانهٔ عاشقی استجای چون شه در میان خواهم گزید

دوست با درد وفا خواهم گرفتتیغ در خورد میان خواهم گزید

گرچه غدر دوستان از حد گذشتهم وفای دوستان خواهم گزید

کبک مهرم کز قفس بیرون شومهم قفس را آشیان خواهم گزید

با خیال یار ناپیدا هنوزخلوتا کاندر نهان خواهم گزید

من کنم یاری طلب هرگز مدانکز طلب کردن کران خواهم گزید

این طلب بی‌خویشتن خواهم نموداین رطب بی‌استخوان خواهم گزید

گر نیابم یار باری بر امیدهم نشین غم نشان خواهم گزید

گر ز نومیدی شوم مجروح دلمحرمی مرهم رسان خواهم گزید

گوشه‌ای از خلق و کنجی از جهانبر همه گنج روان خواهم گزید

زیر این روئین دژ زنگار خوردهر سحر گه هفت خوان خواهم گزید

دیدم این منزل عجب خشک آخور استاز قناعت میزبان خواهم گزید

در بن دژ چون کمین گاه بلاستاز بصیرت دیدبان خواهم گزید

بر در این هفت ده قحط وفاستراه شهرستان جان خواهم گزید

نیست در ده جز علف خانه بدانکز علف قوت روان خواهم گزید

چون به بازار جوان مردان رسمدر صف لالان دکان خواهم گزید

بر دکان قفل گر خواهم گذشتقفلی از بهر دهان خواهم گزید

چون مرا آفت ز گفتن می‌رسدبی‌زبانی بر زبان خواهم گزید

گرچه گم کردم کلید نطق رامدح بلقیس زمان خواهم گزید

ورچه آزادم ز بند هر غرضمهر شاه بانوان خواهم گزید

عصمة الدین شاه مریم آستینکآستانش بر جنان خواهم گزید

گوهر کان فریدون ملککز جوار او مکان خواهم گزید

بارگاهش کعبهٔ ملک است و منقبله‌گاه از آستان خواهم گزید

آسمان ستر و ستاره رفعت استرفعتش بر فرقدان خواهم گزید

آسیه توفیق و ساره سیرت استسیرتش بر انس و جان خواهم گزید

رابعه زهد و زبیده همت استکزدرش حصن امان خواهم گزید

حرمت از درگاه او خواهم گرفتگوهر اصلی زکان خواهم گزید

یک سر موی از سگان در گهشبر هزبر سیستان خواهم گزید

خاک پای خادمانش را به قدربر کلاه اردوان خواهم گزید

شاه انجم خادم لالای اوستخدمت لالاش از آن خواهم گزید

گنج بخشا یک دو حرف از مدح توبر سه گنج شایگان خواهم گزید

گر به خدمت کم رسم معذور دارکز پی عنقا نشان خواهم گزید

سرپرستی رنج و خدمت آفت استمن فراق این و آن خواهم گزید

سال‌ها رای ریاضت داشتماز پس دوری همان خواهم گزید

پیل را مانم که چون جستم ز خوابصحبت هندوستان خواهم گزید

خفته بودم همتم بیدار کرداین ریاضت جاودان خواهم گزید

گر به زر گویمت مدح، آنم که بتبر خدای غیب‌دان خواهم گزید

کافرم دان گر مدیح چون توئیبر امید سوزیان خواهم گزید

در دعای حضرت تو هر سحرآفرین از قدسیان خواهم گزید

Tərk qılmaqçın cabanı seçmişəm,Eşqi canın mehribanı seçmişəm.

Vermərəm dünyaya eşqin zövqünü,Bir gün olsun, ya bir anı seçmişəm.

Asimanın minnətini çəkmədən,Mən Günəş rəmzi vəfanı seçmişəm.

Gözlərim tər incilər dəryasıdır-,Sahilində ləl kanı seçmişəm.

Dastan etmiş Məcnunun eşqin cahan,Mən bu şövkət, həm bu şanı seçmişəm.

Hər pətək aşiqlərin şan-şan evi,Şah kimi mərkəz məkanı seçmişəm.Dərdimə vaqif olan dost istərəm,Mən qılınc tək "mehribanı" secmişəm.Dostların zülmü aşıbsa həddini,Dostunun qədrin qananı seçmişəm.Mən quşam, sevgi qəfəs, uçsam belə,Dönmək üçün o yuvanı seçmişəm.Mən xəyalən yarla həmdəm olmağa,Axtarıb xəlvət məkanı seçmişəm.Yar deyəndə mən, elə fikr etməyin,Gördüyüm hər şux cavanı seçmişəm.Məndə bu arzu, inan, mənsiz doğub,Xurmanı tumsuz zamanı seçmişəm.

Yar olmazsa ümid ilə yenə,Qəlbə munislik nişanı seçmişəm.Qəlb ümidsizlik yarası aldısa,Məlhəmim qəmdir, dəvanı seçmişəm.Dünyada bir güşəni xalqdan uzaq,Tərk edib gənci-rəvanı, seçmişəm.Bu yosun basmış olan Ruyindeji,Tutmağa mən həftxanı seçmişəm.Süfrəsi boşdur görüncə bu evin,Mən qənaətdən qidanı seçmişəm.

Pusqudur, gördüm, bolaya bu qala,Mən bəsirət pasibanı seçmişəm.

Həm hava yoxdur bu yerdə, həm vəfa,Çatdırım şəhrə bu canı, seçmişəm.

Yox ələfdən başqa burda özgə şey,Mən ələfdənsə zəkanı seçmişəm.

Lal cavanmərdlər yerin tapsam əgər,Dil açıb xoş bir bəyanı seçmişəm.

Düşsə qıfılçı dükanından yolum,Onda, bil, qıflı-dəhanı seçmişəm.

Hər nə gəlmiş başıma - dildən gəlib,Susmağın yoxdur ziyanı, seçmişəm.

İtsə də nitqin kilidi, mədh üçün,Təkcə Bilqeysi-zamanı seçmişəm.

Mən təmənnasız, xanımlar şahını,Könlümün tək mehribanı seçmişəm.İsmətəddin şahda Məryəm hökmü var,Kandarın cənnət nişanı seçmişəm.

O, Firidun mülkünün tək gövhəri,Mən o dərgahda məkanı seçmişəm.

Barigahı Kəbədir bir ölkəyə,Qibləgah mən də oranı seçmişəm.

Yüksək ulduzdur, səmalar - pərdəsi,Mənziliçin Fərqədanı seçmişəm.

Adətin Sara, köməkçin Asiyə,Xidmətinə insü canı seçmişəm.

Rabiə, həm də Zübeydədir, onun,Bargahında amanı seçmişəm.

Var inamım çün edə hörmət mənə,Gövhərin bu əsl kanı, seçmişəm...

Qullarının gəzdiyi torpağı mən,Börkümə zinət nişanı seçmişəm.

Parlaq ulduzlar alır ondan ziya,Mən də o parlaq ziyanı seçmişəm.

Bir-iki söz söyləsəm, gövhər verər,Mənsə gənci-şayeqanı seçmişəm.

Xidmətində az görünsəm, əfv elə,Çünki Simürğ aşiyam seçmişəm.

Başçılıq zəhmətsə, xidmətdir cəfa,Mənsə bunlardan asanı seçmişəm.

İllər ilə çəkmişəm xeyli əzab,Ayrılıqdan mən hamanı seçmişəm.

Fil görən dəmdə yuxumda, diksinib,Söhbətə Hindustanı seçmişəm.Yatmış idim, qaldırıbdır hümmətim,Bu əzabi-cavidanı seçmişəm.Mədhini töksəm qızıldan büt kimi,Səcdəyə tək bir xudanı seçmişəm.Kafər olsam da, sənin məddahınam,Gözlərəm fayda, ziyanı seçmişəm.Hər səhər əl qaldırıb dərgahına,Canına həqdən duanı seçmişəm.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви