با بخت در عتابم و با روزگار هموز یار در حجابم و از غم‌گسار هم

بر دوستان نکالم و بر اهل بیت نیزبر آسمان وبالم و بر روزگار هم

اندر جهان منم که محیط غم مراپایان پدید نیست چه پایان کنار هم

حیرانم از سپهر چه حیران؟ که مست نیزمحرومم از زمانه، چه محروم؟ خوار هم

روزم به غم فرو شُد، لابل که عمر نیزحالم به هم برآمد لابل که کار هم

کس را پناه چون کنم و راز چون دهمکز اهل بی‌نصیبم و از رازدار هم

بر بویِ هم‌دمی که بیابم یگانه رنگعمرم در آرزو شد و در انتظار هم

امروز مردمی و وفا کیمیا شده استای مرد! کیمیا چه؟ که سیمرغ‌وار هم

بر مردم اعتماد نمانده است در جهانگفتی که اعتماد، مگو زینهار هم

گویند کار طالع خاقانی از فلکامسال بد نبود، چو امسال، پار هم

با این همه به دولت احمد در این زمانسلطان منم بر اهل سخن، کامکار هم

Vardır şikayətim bu bətər ruzigardən,
Etdi yaman xəcil məni o qəmküsardən.
Dostlar da, ailəm də mənə çəp baxır, niyə?
Rəncidə qalmışam fələki-kəcmədardən.
Möhnətlə qəmlər indi əsir eyləyib məni,
Onlar hücum edir mənə dörd bir kənardən.
Heyrətdəyəm: zəmanə məni xar edir neçin?
Salmış neçin məni belə o etibardən?
Ömrüm, günüm tükəndi mənim qəmlər içrə,
ah, Halım dolandı, düşdüm əcəb iqtidardən!
İzhar edim kimə, axı, bu dərdü qəmləri,
Mən binəsibəm əhldən, həm ruzigardən.
Bir həmdəmim olarsa tapardım rahatlığı,
Canə gəlib canım bu uzun intizardən.
İndi nə mərdlik, nə vəfadən əsər qalıb,
Simürğtək yox oldu bizim ruzigardən.

Heç bir kəsə zəmanədə yox etibar, inam,
Sanki köçüb gedib hamısı bu diyardən.

Derlər bu il uğurlu olar bəxti şairin,
Baxmış fələk məgər üzünə xoş mədardən.

Xaqaniyəm, mən Əhmədə pabəstəyəm, budur,
Soltan mənəm söz əhlinə hər bir əyardən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе