ای ریزهٔ روزی تو بودهاز ریزش ریسمان مادر

خو کرده به تنگنای شروانبا تنگی آب و نان مادر

زیر صلف کسی نرفتهجز آن خدای و آن مادر

افسرده چو سایه و نشستهدر سایهٔ دوکدان مادر

ای باز سپید چند باشیمحبوس به آشیان مادر

شرمت ناید که چون کبوترروزی خوری از دهان مادر

تا کی چو مسیح بر تو بیننداز بی‌پدری نشان مادر

یک ره چو خضر جهان بپیمایتا چند ز خانه جان مادر

ای در یتیم چون یتیمانافتاده بر آستان مادر

مدبر خلفی به خویشتن برخود نوحه کن از زبان مادر

با این همه هم نگاه می‌دارحق دل جانفشان مادر

با غصهٔ دشمنان همی سازبهر دل مهربان مادر

می‌ترس که آن زمان درآیدکارند به سر زمان مادر

Ey Xaqani, bu dünyada hər zaman,Anan vermiş zəhmətilə sənə can.

Su və çörək qıt olsa da, atmadın,Yurdun oldu bu əzablı, dar Şirvan.

Heç bir kəsə sən olmadın tüfeyli,Kömək aldın allahdan və anandan.

Sən oturdun kölgə kimi ananın,Cəhrəsinin kölgəsində anbaan.

Ey ağ qartal! Nə vaxtadək olacaq,Ana yanı vücuduna aşiyan?

Nə vaxtadək göyərçintək ağzıyla,Sənə ruzi verəcəkdir öz anan?Nə vaxtadək, atasız, bir İsatək,Ana ilə tanısınlar səni? Qan!

Bir dəfə də Xızr kimi yola çıx,Bəsdir oldun ananla həmxaniman!

Sən qiymətli bir dürrsən, nədəndir,Oldun ana astanasında pünhan?

Sən ağıllı övladsansa, dilə gəl,Ana kimi özünü danla, utan!

Hər nə etsən, ana haqqın unutma,Anan edib sənə canını qurban.

Bu ananın xatirinə, düşməndən,Gələn dərdə dözsün gərək hər insan.

Qorx o gündən ki, səni də tək qoyub,Əbədilik anan köçər dünyadan.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов