منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون رانداز آنکه دست حوادث زده است بر دل ریشم

رگ گشادهٔ جانم به دست مهر که بنددکه از خواص به دوران نه دوست ماند و نه خویشم

نه هیچ کام برآید ز میر و میرهٔ شهرمنه هیچ کار گشاید ز صدر و صاحب جیشم

هزار درد دلم هست و هیچ جنس به نوعینساخت داروی دردم، نکرد مرهم ریشم

ز کس سخن چه نیوشم حدیث خوش چه سرایمتنور گرم نبینم فطیرها چه سریشم

ز غصه چون بره نالم که سوی میش گذاریکه بر نیارد شاخم بره نیارد میشم

ز سردی نفس من تموز دی گرددچه حاجت است در این دی به خیش‌خانه و خیشم

ز چار نامه عیان شد که من موحد ناممبه چار کیش خبر شد که من مقدس کیشم

چو نان طلب کنم از شاه عشوه سازد قوتمچو آب خواهم از ایام زهر دارد پیشم

خدایگانا در باب آن معاش که گفتیصُداع ندهم بیشت جگر مخور بیشم

مرنج اگرت بگویم به نان و جامه مرنجانبه نان و جامه رسان از بنان و خامهٔ خویشم

Ürəyimə zəmanənin əli neştər vurduğundan,
Sinəm necə lalə açdı, laxta-laxta olduqca qan.
Bu yaranı, deyin, kimin şəfəqqətli əli bağlar?
Bu dövranda məni sevən nə dost qalmış, nə qohum var.
Nə şəhərin hökmdarı bir arzuma əməl edir,
Nə ordular sərkərdəsi bir müşkülümü həll edir.
Ürəyimin min dərdi var, bu dərdləri yoxdur duyan,
Nə dərdimə dərman edən, nə yarama məlhəm qoyan.

Oxuyan yox, qanan yoxdur yazdığım xoş sətirləri,
İsti təndir görünməyir, nəyə sahın fətirləri.

Anasız bir quzu kimi mənim naləm göyə qalxar,
Nə qoyunum quzulayır, nə şaxəmdə nübarım var.

Mənim soyuq nəfəsimdən qızmar yayda şaxta düşər,
Nə ehtiyac ağ çadıra, ağ paltara, qışsa əgər?

Dörd kitabdan məlum oldu, yeganəsi mənəm əsrin,
Müqəddəsəm öz dinimdə, bunu yəqin bildi dörd din.

Şahdan çörək istədikdə, o mənə naz, qəmzə verər,
Zəmanədən su istəsəm, qabağıma qoyar zəhər.

Ey sahibim, maaş üçün yetər verdim başağrısı,
Bundan belə sən də mənim əzabıma olma razı.
Çörək üçün, paltar üçün çox incitmə məni, Tanrı!
Qələmimdən, əllərimdən yetir mənə sən onları.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов