حوری از کوفه به کوری ز عجمدم همی داد و حریفی می‌جست

گفتم ای کور دم حور مخورکو حریف تو به بوی زر توست

هان و هان تا ز خری دم نخوریور خوری این مثلش گوی نخست

که خری را به عروسی خواندندخر بخندید و شد از قهقهه سست

گفت من رقص ندانم به سزامطربی نیز ندانم به درست

بهر حمالی خوانند مراکاب نیکو کشم و هیزم چست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов