قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان
قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دانکو ز شرف کعبهوار قطب کمال است
کعبه بود سبزپوش او ز چه پوشدجامهٔ احرامیان که کعبهٔ حال است
در خبری خواندهام فضیلت آن راخاست مرا آرزوش قرب سه سال است
رفتم تا بر سرش نثار کنم جانکوست عروسی که امهات جبال است
چادر بر سر کشید تا بن دامنیعنی بکرم من این چه لاف محال است
مقعد چندین هزار ساله عجوزیبکر کجا ماند این چه نادره حال است
موسی و خضر آمده به صومعهٔ اوصومعه دارد مگر فقیر مثال است
هست همانا بزرگ بینی آن زالچادر از آن عیب پوش بینی زال است
گفتم چادر ز روی باز نگیریبکر نهای شرم داشتن چه خصال است
از پس بکران غیب چادر غیرتبفکن خاقانیا که بر تو حلال است
Səadət qibləsi Savalan dağı,
Şərəfdə Kəbətək qazanıb şöhrət.
Kəbə yaşıl geyər, ağ bürünər o,
Çünki, ehram tutan geyər ağ xələt.
Bir yerdə oxudum fəzilətindən,
Üç ildir çəkirəm görməyə həsrət.
Getdim ki, başına dolanım onun,
Dağlar anasıdır çünki o afət.
Başdan ayağadək örtükdədir o,
Deyir: - Bakirəyəm, - açınca söhbət.
Min illər ömr edən bu qoca qarı,
Desə: - Bakirəyəm, - yalandır əlbət.
Gəldi daxmasına Xızr ilə Musa,
Yoxsul daxmasıyçın çəkdi xəcalət.
Qarının yekədir burnu, bu örtük,
O eybi örtməyə eləyir xidmət.
Dedim ki, çadranı üzündən götür,
Kim dedi qız kimi üzünü gizlət?
Dedi ki, dörd aydan sonra bir külək,
Qapanda çadramı, görünər surət.
Xaqani, gəl, onda bakir sözünlə,
Başına çadra sal, anandır, gizlət!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xaqani-qite-49
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş
DağlarSalırsan baş çəkib ovc səmayə,Nəzər hiqarət cahanə, dağlar,
TəcnisQəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,
Gəraylı: Aşiqlik peşəsin qıldımAşiqlik peşəsin qıldım,Namusdan, ardan ayrıldım,