Təbibləri həcv
Mehdiqulu xana
Mənə buyurmuşdun: Qoləyə gəlsin,Yenə cuşə gəlib bəhri-iltifat,Sənin mərhəmətin, mənim ixlasımMehri-münəvvər tək aləmə isbat.
Qalmışam aranda müddəti-mürur,Təbiətə səfra eyləyibdir zur;İstər idim olam azimi-hüzur,Naxoşam, hərəkət eyləyib ixlat.
Bağır oğlu Məmməd, Məşədi hacı,Əliqulu, Müqim sərimin tacıHər mərizə eyləsələr olacı,Ehtiyatın görün, tez olur mömat.
Tiryak yedirirlər, hər kim olsa dıqq,Heyzədən aldırır xuni-bəsəliq.Yenə bu hal ilə o qövmi-zındıqÖzlərin sanırlar Ərəstu, Bokrat.
Falicə verirlər qürsi-təbaşir,Müstəsqiyə əbi-kəsni, ma-şəir;Mərizin mərəzi yəni çökə dir,Sahibin çapalar üç qatü dörd qat.
Nüsxeyi-tibbdə şeş oxur “şişi”,Məlamətdən yoxdur ğəmü təşvişi;Təşxisi-mərəzdə həmin danişiBudur ki, canı var, tərləsin mirat.
Təbiəti-harrə xalis əngəbin,Qabizə süfurü yəhuda, darçin,Bəlqəmi-mizacə tüxmi-xiyarinMünasib bilirlər daimül-övqət.
Mərizin üstünə yetişən məhəl,Dərviş Kəlbi hazır olur əlbəəl;Qədəmlərin guya katibi-əcəlYazıbdır baisi-movtü münacat.
Fisqləri zahir mənəndi-günəş,Həq bilir sözümdə yoxdu ğəllü-ğəş;Yolları hər yerə düşsə səyaveş,Yanlarınca gedər “əyyühəssəlat!”
Gah görürsən bir-birilə tapışır,Gah atlanıb hər tərəfə çarpışır;Lənnü tən bunlara elə yapışır,Necə ali-Məhəmmədə-sələvat.
Qələnin adamı yetdi yarıya,Necə ki, qoynuna ac qurd darıya;Az çəkər ki, məzar dəgər barıya,Bu növ ilə eyləsələr hərəkat.
Vilayətə salıbdılar şur-şeyn,Şərbət tək içirlər dəmül-əxəveyn;Bunların yanında qatili-HüseynZimmədən bəridir ruzi-ərəsat.
Bir kimsəyə ariz ola sədəmə,Baxmazlar fəqirə, yoxsula, kəmə,Qədəm götürməzlər, həqqül-qədəməYa on tümən pul gərəkdir, ya bir at.
İmalədə yədi-beyzaları var,Həqq üçün bir ondan başları çıxar;Mərəzi-digərdə, inanma zinhar,Vüqufları ola, heyhat, heyhat!..
Sən gör necə xərab olub zəmanə,Çəmənli Cəfər də mərdü mərdanə,O da təbib olub, girib meydanə,Çölün cəngəlindən yığıbdı qat-qat.
Otuz il laəqəl gedib qoyuna,Bilfel çobandır, baxsan boyuna;Dağılmışda xub düşmüşük oyuna,Yetən olmadımı əhli-kəramət?!
O ki, İsmailin saf azıb vazı,Gah yerdə qılar ölü namazı,Gah tapıb özü tək bir annamazı,İşə qoyar xah türkü xah tat.
Təsəllütü yoxdur “Töhfəyə” əsla,Bilməz nədir “Qarabadın” mütləqa;Ağızdan-ağıza öyrənib əmma“Tibbi-Yusifidən” bir neçə əbyat.
“Gərək bu cahandan eyləmək həzər,Öz yerində deyil çünki xeyrü şər”.Nə təbib, nə alim, Zakir, müxtəsər,Axtarsan yoxdu bir niksifat.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zakir-tebibleri-hecv
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bayram günüdür, zövqü səfa xanələr içrə,Cananım oturmuş neçə cananələr içrə.
Basdı qədəm başıma sərvi-səhiqamətimBasdı qədəm başıma sərvi-səhiqamətim,Keçdi fələkdən yenə dəbdəbeyi-rifətim.
Bunca kim, vardır ol qəmzeyi cadudə bəlaBunca kim, vardır ol qəmzeyi cadudə bəla,Yoxdu yüzdən biri bu çərxi-cəfacudə bəla.
Vurub dün bərgi-gül həmrənglik lafın dodağiləVurub dün bərgi-gül həmrənglik lafın dodağilə,Səba torpağə salmış, hər yetən tapdar ayağilə.
Стихи других поэтов · Сатира
Goldi yene Rəhim xan İranə, barəkallah!Çıxdı əceb igidtək meydanə, barəkallah!
Səbətə ithafGörüm olsun o qamışlar sənə peykan, a səbət!Verməyirsən mənə göz açmağa imkan, a səbət!
Moda qurbanıAnadan millətli, vətənli oldun,Böyüdün, cildini dəyişdin tamam.
Təqdir edəlim!Kəlniyət! Gəl yığalım Qafqazın ər-övrətini,Sayalım sevgili millətçilərin himmətini,