Ürəksiz adama nə sevinc, nə qəm,Gülsə, ürək gülər, ürək ağlayar.Olmaz ağlamağa acizlik, demək,Səhər açılanda sevindiyindənİslanar yanağı, çiçək ağlayar.Qəlbi daş olanın gözü yaşarmaz,Ağlasa, həmişə kövrək ağlayar.

1973, 9 noyabr

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О мудрости