Ozan oldum, boylarını boyladım
Göz nurlanır, qəlb açılır, üz gülür,Belə yerdə üzüm gülməz olurmu?Gəlməsəydin, həsrətindən ölərdim,Həsrət varsa, insan ölməz olurmu?
Ozan oldum, boylarını boyladım,Yeri-göyü ziyarətə hayladım.Sevincimi insanlara payladım,Sevgisini insan bölməz olurmu?
Qurban olum səni sayan dünyaya,İşığını ərzə yayan dünyaya.Bir də gəlləm sən yaşayan dünyaya,Sən varsansa, gedər-gəlməz olurmu?
2005, martHacı Bəktaş dərgahında,Türkiyə
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-ozan-oldum-boylarini-boyladim
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Mən də bir zamanlar sevdim, sevildim,Gözəl sünbül bitdi, gözəl dən oldu.
Sonradan ağlama Zəlimxan üçünYanımda sən varsan, üstümdə Allah,Xətrimə dəyməsən, O, dəyən deyil.
İçim başdan-başa səhra qumlarıSevincin yolunu tapa bilmirəm,Dərdin kökü məndə, pöhrəsi məndə.
DastanBu qədər qəmlər içindəmən də bir qəm dastanıyam,
Стихи других поэтов · О разлуке
Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı,Yüz min bahar olsa olmaz könül qərarı.
SüsənbərəSərdar səni iflic vursun,Ünüm yetməz Süsənbərə.
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,
Qəzəl: Atəşin göynər özü sineyi-suzanımçünAtəşin göynər özü sineyi-suzanımçün,Bəhr hər dəmdə açar didəyi-giryanımçün