Qarayazım
Geri dönməz ötən günlər,Yüz yol can at, yeri, yüyür.Şair, yoxdur, gözə dəymir,Bəlkə küsüb ceyran, cüyür.Bir talada ocaq çatdım,Gördüm yenə can üşüyür.Kimə deyim, göynəməsin,Mən dərdimi hara yazım.Bu yerlərə şeir deyənVurğun hanı, Qarayazım!
Yurd yerini küskün gördüm,Boğdu məni qubar, qəhər.El köçünü hara çəkib,Kişnəmədi bircə kəhər!Gecə yaman ağır keçdi,Gec açıldı bu gün səhər.Bu nə uzun həsrət oldu,Ara vermir qar, a yazım.Bu yerlərə şeir deyən,Vurğun hanı, Qarayazım!
Ay qoca Kür, niyə susdun,Axan təbin durğundumu?Nəğməkarsız keçən ömrün,İntizardan yorğundumu?Tüstülənən bu od, ocaq,Qəlyan çəkən Vurğundumu?Kövrək vaxtı qoy sözümüGöz yaşımla qara yazım.
Bu yerlərə şeir deyən,Vurğun hanı, Qarayazım!
İzlərini nişan versən,Ləpirindən öpəsiyəm.Sevincimi çiçək kimiBu düzlərə səpəsiyəm.O işığın pərvanəsi,O dənizin ləpəsiyəm.Şair gəlsin bu yerlərəQoy sovuşsun qar, a yazım,Bir də sual olmasın ki,Vurğun hanı, Qarayazım!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-qarayazim
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Vərqa olar ilə xeyrbadi,Qıldı dutuban təriqi-vadi.
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd
YükümUstadımdan dərs almışam,Mim, əlif, daldı yüküm.
BilməyəOl deyil şair ki, şeirin ehtiramın bilməyə,Dəvayi-şeir eyləyə, amma məqamın bilməyə.