Qismət
Göyün bəxtinə ulduz,Yerin bəxtinə çiçək,Çiçəyin qismətinəŞeh pay olub, nəm düşüb.
Min gözəlin içində,Qəribin qismətinəGəlib Şahsənəm düşüb.Leyli Məcnuna qismət,Əsliyə Kərəm düşüb.
Hər kəs öz qismətinə,Bir yerdən açıb qapı,Nə zaman ki əlinə,Fürsət keçib, çəm düşüb.
Tanrı, sənə çox şükür,Bu həyatı duymağa,Bu həyatdan yazmağa,Nə yaxşı qismətiməDəftərlə qələm düşüb.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-qismet
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О судьбе
İtirməyim bu qisməti
Demirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
GünüdüQəm-qəsavət bu gün başa vuruldu,Ağlayalım, ayrılığın günüdü.
Taleyimizin ağır qapısıAyaqyalın, başıaçıq bir uşaqHər gecə üşüyə-üşüyə döyür qapımı;
Başımın üstündə toplanmış yenəBaşımın üstündə toplanmış yenəSükuta qərq olmuş yığın buludlar,