Səhnəbanı həsrəti
Dili yar deməkdən qabar bağlayan,Könlü qəm əlindən qubar bağlayan.Gəmisi sularda batan Ələsgər,Dərd ilə oynayıb yatan Ələsgər.
Dadıb acısını ilk məhəbbətin,Üzür dəryasında, üzür həsrətin.Gətirib yanına sərvinazını,Çalır qəmli-qəmli, çalır sazını.
Barmaqlar vurduqca xal üstdən xalı,Eşidir bu səsi Göyçə mahalı!Daha əldən çıxıb Tanrısı, dini,Danışır ellərə hekayətini:–Şirin sevincimi, təmiz sevgimi,Qara yellər gəldi, sellər apardı.Ayaz şillə çəkdi yanaqlarıma,Qazdı torpağımı, bellər apardı!
Olsam da dünyanın sərti, mətini,Nə bilim hardadı işin çətini.Bizim ömrümüzün səadətiniFitnələr yaladı, fellər apardı.
Bilmədim çoxunu, azını eşqin,Çəkdim ömrüm boyu nazını eşqin.O qədər çaldım ki, sazını eşqin,Əlimi sim yedi, tellər apardı!
Toyda xatırlanır, yasda söylənir,Yada söz açılır, dosta söylənir.Yolçu da öyrənir, qonaq da bilir,Yaxın da eşidir, uzaq da bilir.Pullu Məhərrəmin varı, dövlətiYaradıb dözülməz bir xəyanəti.Gətirib başına olmaz oyunu,Cavan Ələsgərin tutub toyunu.Təbiət lal olub, ağlar sükutda,Dərələr sükutda, dağlar sükutda.Buna dağ neyləsin, dərə neyləsin,Xeyrin gücü çatmır şərə, neyləsin.Ölübdür bəlkə də xeyrin Allahı,Şər insan oğluna çəkdirir ahı!Bir evin söhbəti bir elə sığmır,Bir saza yerləşib, üç telə sığmır!Sevgisi, sevinci gedir güdaza,Ələsgər meylini bağlayır saza.Qatıb öz ömrünü sazın ömrünə,Dərdini tellərə danışır yenə.
– Açdım ürəyimi ürəksizlərə,Qoydular söhbətə, sözə dərdimi.Daddım ləzzətini, gördüm xeyrini,Heç kimə demədim təzə dərdimi.
Haqsız bir cəzadan qaraldı qanım,Gülmədi üzümə axşamım, danım.Gördüm, söyləməsəm yanacaq canım,Söylədim ocağa, közə dərdimi.
Bilmədim fürsətin, çəmin qədrini,Söhbətin qədrini, dəmin qədrini.Nainsaf çox bildi qəmin qədrini,Gətirib çatdırdı yüzə dərdimi.
Həsrət qaldı Ələsgər sevdasına, yarına,Nəğməsini, şeirini bu həsrətdən yaratdı.Dar ayaqda yenə də saz yetişdi karına,Dünyasını sevgidən, məhəbbətdən yaratdı!Yaxşını yaxşı gördü, pisə elə pis dedi,Hər gözəlin hüsnünə bir gözəl təcnis dedi.Aşıq cavan, saz tavar, söhbət şirin, söz təzə,Sehrlədi dünyanı tutdu “Dodaqdəyməz”ə.Aşıqsansa aləmi diyar-diyar gəz, – dedi,Dərdi böyük olanın alovu sönməz, – dedi.Gur çaylara bənzədi havalanıb coşması,Axdı elin qəlbinə bayatısı, qoşması.Dünən bir dərd varıydı Ağkilsənin içində,Bu gün onu başabaş bütün Göyçə bilirdi.Hamı ondan deyirdi hər əkində, biçində,Ələsgər öz dərdini yercə, göycə bilirdi.İlhamıydı, ilhamı tanrısı da, dini də,Sənətində tapırdıSevgilisindən ayrı əbədi sevgini də!Düşüncəsi, xəyalı hey gedirdi dərinə,Qarışırdı Ələsgər dünyanın işlərinə!Həyatın iç üzünü görürdü yavaş-yavaş,Görməsən kor olarsan, görməlisən, a qardaş!O yaxşı bilirdi ki, görməsə duya bilməz,Ürəkləri kitabtək açıb oxuya bilməz!Olmasa da dəftəri, olmasa da qələmi,O, kitab eləmişdi özünə bu aləmi.Oxuyurdu...Dünyanın eh, nə qədər dərdi var,Yaxşı bir mərdi varsa, min bir də namərdi var.Pristavı dolanır harın, çılğın, əsəbi,Yoxsullara dağ çəkir bəyin, xanın qəzəbi.Nökər olan ağanın heç üzünə ağ olmaz,Bu koxadı, bu katda, buna toxunmaq olmaz!Hər yerdə harınların damağı çağ olurdu,Elin mərd oğulları dönüb qaçaq olurdu.Biri namus ucundan, biri qeyrət ucundan,Biri boğaza çıxan zülüm, zillət ucundan.Gözü yaxşı görənin tökürdülər gözünü,Sözü yaxşı kəsənin kəsirdilər sözünü.Onda beləydi dünya,Dünyanın özü boyda ürəyi olanlarınXətrinə dəydi dünya!Ələsgər də belə bir dünyanın övladıydı,Təkcə Alməmmədin yox, zamanın övladıydı!Zamandan zülüm görən zamana şöhrət oldu,Oxuduğu həqiqət, dediyi hikmət oldu.Sazın xoşbəxtliyindən sinəsi meydan idi,Boyunun ucalığı dağlardan nişan idi.Qüvvət, qüdrət sarıdan yox idi bir kəmliyi,Qayadan qalmaz idi sərtliyi, möhkəmliyi.Dağ ensəydi üstünə əyilməzdi qaməti,Öpürəm belə yerdə anamız təbiəti!Onu uca yaratdı, nəsillərin gözündəÖzü ucalmaq üçün!
Onu kövrək yaratdı,Ürəklərin teliniÜrəklə çalmaq üçün!Gəlişi bu dünyayaQəm, kədər gətirmədi.O, dərd dağıdan oldu!Şeirin üfüqlərində al şəfəqli dan oldu!Onu uzun yaşatdı,Ömrü gödək olanın,Qisməti kəm olanın,Sevinci yasa dönübToyu matəm olanınAhını, fəryadını ellərə yaymaq üçün!Söhbəti loğman oldu xəstə üçün, sağ üçün,Sözü quşqanad oldu, yayıldı uzaqlara,Səsi zildən zil oldu, tez çatdı qulaqlara!Qara bir daşa baxsa onun sərraf gözləri,Orda incilər görər, bir xəzinə tapardı.Bu qüdrəti, bu eşqiOnun səs-sorağını eldən-elə apardı!Gözləri tərəziydi,Hər günahı, savabı,Hər sevinci, əzabı zərrə-zərrə çəkməyə,Tərəzi olmayan gözDünya boyda od olsa, nəyə gərəkdir, nəyə!Toxunsaydı əlləri,Torpağın bir neməti dönüb min bir olardı.Bekar olmazdı qəti,Canda təpər, əldə iş, başda fikir olardı!Daşda gül bitirərdi ayağının sayası,Dil açardı önündə dağların lal qayası.Düşmənin dost olmağı gəlişinə bənd idi,Yasın yoxa çıxması gülüşünə bənd idi.Onu belə ucaldan ürəyiydi, ürəyi,O hamının gücüydü, o hamının gərəyi.
Göz də, əl də, ayaq da,Ürək adlı günəşin başına hərlənirdi.Onun böyük ürəyiTəpədən-dırnağadək hərarətdi, hənirdi,Orda nələr varıydı,Aylı, ulduzlu axşam,Nurlu səhər varıydı!Dünyanın gərdişindəNəyi bilmək istəsən,Orda xəbər varıydı!Gecə-gündüz “saattək meyli haqqa dolanan”,Dərdin, qəmin əlində hey çapılan, talanan,Bir ürəkdi bu ürək!Ondan söz açmaq üçünHələ çox şairlərin qəlbi cuşa gələcək!Mənsə o ürəkdəki məhəbbətdən yazıram,Yadımızdan çıxmayan bir həsrətdən yazıram!Ələsgəri əymədi,Ələsgəri ucaltdı Səhnəbanı həsrəti,Öpürəm belə yerdə anamız təbiəti!!!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-sehnebani-hesreti
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Yaxına gəl, nəfəsinlə qızınım,Gen dolanıb, yan durmağın nə xeyri.
SönməzimCənublu şair qardaşım Sönməzin*“Sənsizləmişəm” şeirinə cavab*
Vətən, əymə qəddiniQara əllər birləşib səni verdi tarana,Köz qoyub göynətdilər, duz basdılar yarana.
Ordum varsa, yurdum varMənə ordu gərəkdir, xəstəyə dərman kimi,Mənə ordu gərəkdir, nəfəs kimi, can kimi.
Стихи других поэтов
Getdi haraylı günlərim,Ulduzlu, aylı günlərim.
OlacaqsanVarsa hünərin cəhd elə ərbabi-fəsad ol!Min fitnə törət, şan qazan, sahibi-ad ol!
Mürəbbə: Başına döndüyüm, ey şahi-xubanBaşına döndüyüm, ey şahi-xuban,Şikəst verir yeni aya qaşların,
QayıtdıBir nazənin huri mələk simalıGəldi, məni gördü, güldü, qayıtdı