Təbiətə Vurğunam
Ağacların içindəən çox palıdı sevdim,Vaxta meydan oxuyanqətiyyətinə görə.Qorxusu yox, pəki yoxşimşəkdən, ildırımdan,Sevdim şax duruşuna,şux qamətinə görə.
Hər barmağın vurduğubir şirin xalı sevdim.Yeddi rəngin içindəyaşılı, alı sevdim.Saysız quşlar içindəən çox qartalı sevdim,Hücum vaxtı yenilməzcəsarətinə görə.
Hər əvvəlin sonu var,gec günlər tez olacaq.Hər küləyə yem olanayaqda toz olacaq.Ağdısa ağ qalacaq,bozdusa boz olacaq.Qayaları sevmişəmbir sifətinə görə.
Nəyə baxdımsa, ondamüqəddəs nuru gördüm,Düzdə bir böyüklüyü,dağda qüruru gördüm,Həmişə təmiz, aydın,saf gördüm, duru gördüm,Təbiətə vurğunamtəbiətinə görə.2001, 20 yanvar Altıağac
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-tebiete-vurgunam
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
“Zəlimxan Yaqubun sazında bir tel qırılıb”.“Azadlıq” qəzetində dərc
Baş Yastığa gələndəSəs qınına çəkilər,Otaqda sükut gəzər.
Məndən qorxunuz olmasınBüdrəmək var, yıxılmaq yox,Məndən qorxunuz olmasın.
O quş mənim qəlbimi açmaq üçün oxuyurQuş quşluğuman bilirtutqunam, dumanlıyam,