Mücrüm Kərim: Aşıq poeziyası
Ah, kim könlüm binasın etdi viran ayrılıq,Qıldı əhvalım yaman, hər vaxtı, hər an ayrılıq,
OnaMunda kim var deyim yari-vəfadarım ona,Çəkibən xəlvətə bir sir açım əsrarım ona,
GüləSevdim bir nazlı dilbəri,Üzü bənzər qızılgülə.
MənRəhm et mənə gülüzlü yar,Qəribi-binəvayam mən.
Biri mənəm, biri, yarəb, kim olaFələyin əlindən qılan ahu zar,Biri mənəm, biri, yarəb, kim ola?
CahanaEy gözəllər şahı, şuxi-nazənin,Yetişibdi hökmün külli-cahana.
Dul arvadBəndədən utanmaz, hakimdən qorxmaz,Nədə baxmaz o movlaya dul arvad.
GəlmədiEy ağalar, könlüm çapdı əylənməz,Sultanım, sərdarım, ağam gəlmədi.
Gözəllərin şahı, şuxu nazəninGözəllərin şahı, şuxu nazənin,Yetişibdi hökmun kulli-cəhanə,
QılmısanEşitmişəm bir neçə əhvalmı,Bir özgəyə əhdü-vəfa qılmısan.
MənimEy mənimlə həmdəm olan bivəfa,Dərd əlindən ahu-zarım var mənim.
OlduAman fələk, mürvət fələk, dad fələk,Bidad fələk, zülmün nümayan oldu.
OlmazFürsət əldə ikən yaxşılıq eylə,Həmişə əlində ixtiyar olmaz.
YetirrəmKönül, səbr et, gəl eyləmə əlaman,Səni bir gün o dildara yetirrəm.
Ha bular, bularSəhər dost zülfünə şanə çəkəndə,Yayılar aləmə ha bular, bular.
QarşıSəhər-səhər günəş pərtöv salanda,İstər ki, səmadan ay aza qarşı.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.