Rübai 81

Aşiqin gözləri giryan olmalı,Aşiq avareyi-dövran olmalı.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 83

Bizlərə göndərdi min bəla fələk,Eylədi çox dərdə mübtəla fələk.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 95

Könlüm həsrət qalmış rüxi-canana,Tale yox ki, çatım o gözəl cana.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 99

Bu insan övladı olur hər andaZəmanə cövründən ahü fəğanda.

Məhəmməd FüzuliRübai1 dəq
Rübai 8

جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 10

در طاس فلک نقش قضا و قدر استمشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 11

در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübailər, 12

Görsən məni bir söylə nədən dinmirsən?Qan tökməyə təşnədir gözün, dönmürsən.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 41

Ey çərxi fələk, aləmi viran etdin,Zülmünlə cahan mülkünü talan etdin.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 42

Yarın üzünə istədi bu kəc dövranMəhv etməyə o hüsnü yaza bir fərman,

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 55

آنروز که توسن فلک زین کردندآرایش مشتری و پروین کردند

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 59

Bəxt atına vurmuş yəhər, ey şah, dövran,Tutmuş səni üstün o bütün şahlardan.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübailər, 68

Qurdu suyun ahıyla fələk çardağı,Tonqal qaladı canda qəmin yığnağı.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 70

Çatdıqca gücü, fikri budur kəc dövran,Qoysun məni nakam, eləsin hey divan.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübailər, 149

Şor bəxtim üzündən qanını, ey canan,Aldatdı əgər tökdüsə zalım dövran.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 155

Sürtüb saçına ənbəri, nazlansan sən,Dünya necə tərsalığa dönməz birdən.?!

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 169

Qəlbində soyuq qışdır, üzün gül, nəsrin,Düşmənlərə sevgi, bizə göstərdin kin.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qəzəl 2

صبح از افق بنمود رخ، در گردش آور جام راوز سر خیال غم ببر، این رند دُردآشام را

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 25

زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 45

ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوستخوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 128

صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 136

گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 171

ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 191

پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.