Hicran
دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟
Qəzəl 328آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود
Qəzəl 331میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود
Qəzəl 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Qəzəl 338هر که با عارض زیبای تو خو کرده بودگر دمی با تو برآرد نه نکو کرده بود
Qəzəl 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Qəzəl 355کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟
Qəzəl 360برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
Qəzəl 373باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید
Qəzəl 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Qəzəl 387زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر
Qəzəl 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Qəzəl 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Qəzəl 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Qəzəl 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Qəzəl 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش
Qəzəl 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Qəzəl 453گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حالگفتا: منم دوای تو از درد من منال
Qəzəl 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Qəzəl 465مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Qəzəl 466گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.