Hicran
نگارینا، به وصل خود دمی ما را ز ما بستاندل ما را به آن بالا ز دست این بلا بستان
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qəzəl 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Qəzəl 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Qəzəl 617سهل باشد روزه از نانی و آبی داشتنروزه از روی چنان باشد عذابی داشتن
Qəzəl 627چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکنچون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن
Qəzəl 639بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من!با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من!
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Qəzəl 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Qəzəl 649شبت میبینم اندر خواب و میگویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمیپرسی: چه حالست این؟
Qəzəl 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Qəzəl 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Qəzəl 705یا به نزد خویشتن راهم بدهیا مجال ناله و آهم بده
Qəzəl 707ای فراق تو مرا عقل و بصارت بردهدل من کافر چشم تو به غارت برده
Qəzəl 742ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهایبار دیگر چیست کندر دیگران پیوستهای؟
Qəzəl 752آشنایی جمله را، با من چرا بیگانهای؟خانهپرداز من و با دیگران همخانهای
Qəzəl 774ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
Qəzəl 783ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی
Qəzəl 792شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
Qəzəl 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Qəzəl 818از چهره لاله سازی و از زلف سنبلیتا از خجالت تو نروید دگر گلی
Qəzəl 826شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی
Qəzəl 831نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمیدر هجرش این مذلت و خواری نبردمی
Qəzəl 837چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.