Nəyyir Təbrizi: Mey və meyxana
گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Qəzəl 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Qəzəl 109خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Qəzəl 110زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Qəzəl 117خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
Qəzəl 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن
Qəzəl 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Qəzəl 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Qəzəl 130طوقی ز خط بدور زنخدان کشیدهایبر دور مهر و مه خط بطلان کشیدهای
Qəzəl 133سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او
Qəzəl 140خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی
Qəzəl 142شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی
Qəzəl 143بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی
Rübai 6در بزم می از لطافت جام و مدامافتاده معاشرین در اندیشۀ خام
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.