İmadəddin Nəsimi: Mey və meyxana
صبح از افق بنمود رخ، در گردش آور جام راوز سر خیال غم ببر، این رند دُردآشام را
Qəzəl 3می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا
Qəzəl 5در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا
Qəzəl 14ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب
Qəzəl 28من سر شادی ندارم با غم یارم خوش استمن مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است
Qəzəl 31گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟
Qəzəl 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Qəzəl 34مرغ عرشیم و قاف خانه ماستکن فکان فرش آشیانه ماست
Qəzəl 35نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست
Qəzəl 36منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است
Qəzəl 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Qəzəl 40ساقی سیمین برم جام شراب آورده استآب گلگون، چهره آتش نقاب آورده است
Qəzəl 41مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی استای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است
Qəzəl 44چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست
Qəzəl 50غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست
Qəzəl 60آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت
Qəzəl 61ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
Qəzəl 63خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت
Qəzəl 68گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج
Qəzəl 69سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح
Qəzəl 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
Qəzəl 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد
Qəzəl 86قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد
Qəzəl 87دل از عشق پریرویان دل من برنمیگیردمده پند من ای ناصح که با من درنمیگیرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.