Qəzəl 2

صبح از افق بنمود رخ، در گردش آور جام راوز سر خیال غم ببر، این رند دُردآشام را

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 3

می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 5

در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 14

ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 28

من سر شادی ندارم با غم یارم خوش استمن مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 31

گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 33

سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 34

مرغ عرشیم و قاف خانه ماستکن فکان فرش آشیانه ماست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 35

نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 36

منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 39

چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 40

ساقی سیمین برم جام شراب آورده استآب گلگون، چهره آتش نقاب آورده است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 41

مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی استای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 44

چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 50

غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 60

آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 61

ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 63

خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 68

گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 69

سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 77

ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 79

گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 86

قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 87

دل از عشق پری‌رویان دل من برنمی‌گیردمده پند من ای ناصح که با من درنمی‌گیرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.