İmadəddin Nəsimi: Mey və meyxana
ما مرید پیر دیر و ساکن میخانهایمهمدم دُردیکشان و ساغر و پیمانهایم
Qəzəl 200صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیمگهی دُردیکش میخانه گه سرخیل اوباشیم
Qəzəl 201با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم
Qəzəl 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن
Qəzəl 218ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کنباب الفتوح میکده را فتح باب کن
Qəzəl 222قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکنمرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن
Qəzəl 223با بخت سعد یارم چون هست یار با منشادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟
Qəzəl 224گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار منسرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
Qəzəl 229با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون
Qəzəl 230گر شبی ماه من از ابر نقاب آید بروندیگر از شرمش عجب گر آفتاب آید برون
Qəzəl 231آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برونوز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون
Qəzəl 246با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به
Qəzəl 248ای خیال چشم مستت خون صهبا ریختهزلف مشکین تو را سرهاش در پا ریخته
Qəzəl 251ای نوبت جمال تو در ملک جان زدهحسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده
Qəzəl 255دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانهبیا گر آرزومندی به جام لعل جانانه
Qəzəl 256منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه
Qəzəl 257تا بر اطراف سمن مشک ختن ریختهایدر گل آتش زدهای، آب سمن ریختهای
Qəzəl 264یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟
Qəzəl 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Qəzəl 272وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزیمبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی
Qəzəl 276فضل حق میدهدم هردم از این می جامیکه ندارد چو ابد مستی او انجامی
Qəzəl 283جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی
Rübai 4ساقی برو و مده شرابم امشبکز مستی چشم او خرابم امشب
Rübai 59من مستی باده از سبو می بینمعکس رخ ساقی اندر او می بینم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.