İmadəddin Nəsimi: Mey və meyxana
گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Qəzəl 89دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد
Qəzəl 94مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد
Qəzəl 95شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Qəzəl 107بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمدرها کن فکر خام ای دل که می در خُم به جوش آمد
Qəzəl 108گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد
Qəzəl 109چنین که چهره خوب تو دلبری داندنه حسن حور و نه رخساره پری داند
Qəzəl 112تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Qəzəl 120ماه بدر از روی خورشیدم حکایت میکندوین سخن در جان اهل دل سرایت میکند
Qəzəl 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید
Qəzəl 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Qəzəl 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Qəzəl 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Qəzəl 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Qəzəl 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Qəzəl 152ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگرکار دلم شد عشق تو، دل چون کند کاری دگر
Qəzəl 162ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس
Qəzəl 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Qəzəl 167صراحی میزند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق
Qəzəl 176بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام
Qəzəl 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Qəzəl 184به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم
Qəzəl 192شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم
Qəzəl 194چشم مستش به خواب میبینمکار تقوی خراب میبینم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.