Qəzəl 88

گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 89

دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 94

مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 95

شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 107

بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمدرها کن فکر خام ای دل که می در خُم به جوش آمد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 108

گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 109

چنین که چهره خوب تو دلبری داندنه حسن حور و نه رخساره پری داند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 112

تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 120

ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می‌کندوین سخن در جان اهل دل سرایت می‌کند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 138

به جان وصل تو می‌خواهم ولیکن برنمی‌آیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمی‌آید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 140

مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمی‌بایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمی‌باید

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 145

ساقی سیمین برآمد باده می‌باید کشیدحرف رندی بر سر سجاده می‌باید کشید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 149

مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 150

در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 151

دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 152

ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگرکار دلم شد عشق تو، دل چون کند کاری دگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 162

ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 164

باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 167

صراحی می‌زند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 176

بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 180

تا منور شد ز خورشید رخ او دیده‌امدر همه اشیا ظهور صورت او دیده‌ام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 184

به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 192

شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 194

چشم مستش به خواب می‌بینمکار تقوی خراب می‌بینم

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.