Qasım bəy Zakir: Mey və meyxana
Bəhri-bəlayə qərq oldum,Dişi durdanədən ayrı.
Məni bir şux bu gün xanə-xərab etdi yenəMəni bir şux bu gün xanə-xərab etdi yenə,Aldı aramımı, bitaqətü tab etdi yenə,
Neçin ol səngdil, bu mənNeçin ol səngdil, bu mənÇəkən əfğanə bir baxmaz?
MüşairəMustafa bəy:*Qasima, həqqə ibadət elə, bu cam nədir?
Saqiya, badeyi-gülguni gətir mala-mal!Saqiya, badeyi-gülguni gətir mala-mal!Etmə təxir, zərurətdə xətadır ehmal!
Dün hökm qıldı qətlimə ol şəh itab iləDün hökm qıldı qətlimə ol şəh itab ilə,Şad eylədi gədasını bu xoş cavab ilə.
Əgərçi dönmədi, ey dil, fələk mədarın iləƏgərçi dönmədi, ey dil, fələk mədarın ilə,Özü həm olmadı asudə ahü zarın ilə.
Yox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağınaYox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağına,Çarə budur: yıxam özümü xüm ayağına.
O gün ki, ateşinlik arizi-cananə yazmışlarO gün ki, ateşinlik arizi-cananə yazmışlar,Məni-sərgəştəni ol ateşə pərvanə yazmışlar.
Saldı məni ayaqdan qəm, ver piyalə saqiSaldı məni ayaqdan qəm, ver piyalə saqi,Yoxdur bir ondan özgə üftadələr dayağı.
Sufi saf olduğunu sağərü səhba nə bilir?Sufi saf olduğunu sağərü səhba nə bilir?Düşməyibdir yolu meyxanəyə əsla nə bilir?
Fəsli bahar gəldi, könül, künci-bağ tutFəsli bahar gəldi, könül, künci-bağ tut,Möhnət bizi ayaqladı, bir dəm əyağ tut.
Fəsli bahar gəldi, könül, şad kam bulFəsli bahar gəldi, könül, şad kam bul,Yox etibar gərdişi-əyyamə, cam bul.
Hüsni-nigar əhli-nəzər afitabıdırHüsni-nigar əhli-nəzər afitabıdır,Qoymaz, nə sud görməyə, geysu səhabıdır.
Çeşmi-məstin rovişi-nərgisi-sirab aparırÇeşmi-məstin rovişi-nərgisi-sirab aparır,Taqi-əbruylərin rövnəqi-mehrab aparır.
Aralıda meyü məhbub olmasaAralıda meyü məhbub olmasa,Bahar zimistandan betərdir mənə.
Ey qönçədəhanım, tazə-tərlikdəEy qönçədəhanım, tazə-tərlikdəNə gül həmta olub, nə lalə sənə.
Gül üzün həmdəmdi müəttər zülfəGül üzün həmdəmdi müəttər zülfə,Öz nəkhəti bəsdir, gülab istəməz.
Ləbin şərabından məst olan aşiqLəbin şərabından məst olan aşiq,İnanma, sağərü səhbayə baxar.
Piranəsərlikdə bir növcavanınPiranəsərlikdə bir növcavanınPiyalə çeşminin məstanəsiyəm.
Piranəsərlikdə hərcayi könülPiranəsərlikdə hərcayi könülHər zaman bir çeşmi-məstanə sevər.
Sən gedəndən bəri, ey çeşmi xumarSən gedəndən bəri, ey çeşmi xumar,Əzəl gözlərimin xabı çəkildi.
Heç bilməzəm nəəqt vəqtədən sevdiyimHeç bilməzəm nəəqt vəqtədən sevdiyim,Gözlərim yolunu bu saqi nədi?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.