Fikrət Qoca: Qısa
Öldü varlı ata,qaldı varisi.
ÜmidBir yol gördüm, görən kimi itirdim,Bəxtim kimi məndən döndü baxışlar.
Evim – avtobuslar, vaqonlar, təyyarələrEvim – avtobuslar, vaqonlar, təyyarələr,Kəndlər, şəhərlər, səyyarələr –
Dünən biri mənə yalan deyirdiDünən biri mənə yalan deyirdi,Onu utandırmamaq üçün aldandım.
Arvad sözünə baxanQınamayın məni,Uşaqlıqda qadın laylasına yatmışam.
Özünüzə kömək edinVicdan – həya deməkdir.Vicdan – ürəkdə təkdi
Qorxmuram və qorxuramQorxmuram ölməkdən,Qorxuram ki, mən,
Heç açmayaq bu sirriHeç açmayaq bu sirriKasıbların cibi çoxdur,
Baxıb uzaqdakı xatirələrəBaxıb uzaqdakı xatirələrə,Dağ boyda dərdimi, qəmimi hərdən
Xəncər kəsmir qınınıXəncər kəsmir qınınıKəsərdi,
Qanundan kənarQanundan kənar iki addım atırıq dünyadaBiri dünyaya gələndə, o biri də,
Ulduzlara doğru yürüşHər ulduz bir evin pəncərəsinə bənzəyir.Sevincli, qəmli, işıqlı, insan həyatlı.
Yer kürəsi fırlanırSərhədlər çalın-çarpaz, silahlar yığın-yığın,Güya budur pənahı dünyada yaşamağın.
SəkilərÇalın-çarpaz küçələr,düyün-düyün səkilər.
İnsanamÖmrümün sonuna doğrudur atdığım həraddım.
İnfarktÜrək doğuldu,böyüdü, yaşa doldu,
Kamçatka vulkanlarıYandım, susuzam, istəyirəm vulkan içim mən.Şimşək kimi hərdən alışır göz bəbəyimdə
PayızGünəşə bənzəməkçin yarpaqlar saraldılarYerə şölə salmayıb, yenə kölgə saldılar.
Dilin bəlasıDedim şoferə: tez sür! Məni çatdır yarıma,Çatım arzularıma.
Qurbağa və mənGəldim ki, dərdimi suya danışım,Suyun da dibindən sən çıxdın üzə.
Başa düşdümDedilər; “Səbr elə” səbrə and içdim,Dedilər; “Səbr edən böyükdü, haqdı”.
Ömrün yüküAğlın əzabı,Təsadüfən boynuna düşən
Qürbətdəki həmvətənləriməQəriblərin yorğun gözləri,Bir çimir vətən yuxusu istəyir.
Acgöz arvadAcgöz arvadın,Allahı pul olur.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.