Əvhədi Marağalı: Qısa
در باغ شدی، سرو سر افشانی کردسنبل ز نسیم تو پریشانی کرد
Rübai 67بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟در دل غم عشقش چه اثرها که نکرد؟
Rübai 68خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
Rübai 69گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
Rübai 70خال زنخت تیر گناه اندازدرخت دل عاشقان به راه اندازد
Rübai 71کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟
Rübai 72مشنو تو که: گل بیسر خاری باشدیا بادهٔ حسن بیخماری باشد
Rübai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Rübai 74زلف تو ز بالای تو مهجور نشدجز در پی قامت تو، ای حور، نشد
Rübai 75لب نیست که از مراغه پر خنده نشدآب قرقش دید و به جان بنده نشد
Rübai 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Rübai 77لعلت که پر از گوهر ناسفت آمدچون طاق دو ابروی تو بیجفت آمد
Rübai 78از نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمد
Rübai 79مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
Rübai 80صدرا، دل دشمن تو در درد بماندبدخواه تو با رنگ رخ زرد بماند
Rübai 81دلها همه از شرح جمالت مستندنادیده ترا به مهر پیمان بستند
Rübai 82اقبال تمام پاک دینان دارندآنان طلبند، لیک اینان دارند
Rübai 83از مشک سیه سه خال کت بر سمنندنزدیک به چشم تو و دور از دهنند
Rübai 84گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
Rübai 85یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟
Rübai 86هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود
Rübai 87گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود
Rübai 88شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود
Rübai 89افسوس! که در عمر درازیم نبودخطی ز زمانهٔ مجازیم نبود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.