Əvhədi Marağalı: Qısa
از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
Rübai 91آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟
Rübai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Rübai 93چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
Rübai 94دستارچه را دست تو در میبایداز چشم من و لب تو تر میباید
Rübai 95زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
Rübai 96یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟
Rübai 97یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید
Rübai 98ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Rübai 99دشمن گرو وصل ز من برد آخراو گشت بزرگ و من شدم خرد آخر
Rübai 100ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر
Rübai 101دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر
Rübai 102آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر
Rübai 103ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر
Rübai 104چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز
Rübai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Rübai 106گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز
Rübai 107بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز
Rübai 108رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز
Rübai 109ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز
Rübai 110در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب میکنم از بیش و کمش
Rübai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Rübai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rübai 113چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.