Əvhədi Marağalı: Qısa
بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ
Rübai 50دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
Rübai 51صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!بر روی تو از هیچ غمی گرد مباد!
Rübai 52شمع از دل سوزنده خبر خواهد دادوین آتش اندرون به در خواهد داد
Rübai 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Rübai 54خورشید که خاک ازو چو زر میگردداز شوق رخ تو دربهدر میگردد
Rübai 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Rübai 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد
Rübai 57هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rübai 58دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد
Rübai 59آن مه، که ز شعر زلف ذیلی داردهمچون دل من شیفته خیلی دارد
Rübai 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Rübai 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Rübai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Rübai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rübai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Rübai 65زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 3خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.