Qətran Təbrizi: Qısa
بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qitə 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Qitə 15تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
Qitə 16Vəfa quşu, Hüma quşu bu dünyadan qanadlandı,Uçdu birlik aləmindən, bəs haranı yuva sandı?
Qitə 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Qitə 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Qitə 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
Qitə 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Qitə 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد بادتا گل و شمشاد باشد با گل و شمشاد باد
Qitə 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Qitə 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Qitə 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد
Qitə 53دولت شاه جهان پاینده چون خورشید بادملک وعمر او چو عمر و ملکت جمشید باد
Qitə 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Qitə 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Qitə 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Qitə 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم
Qitə 93هان صائم نواله این سفله میزبانزین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان
Qitə 95Bürüyüb yer üzünü bir belə dağlar, dərələr,Buraxıb köhləninin başını çox çapma, dayan.
Qitə 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
Qitə 108آن کس که گشت ایران ویران بدست اوبسپرد جان بدولت بر شهریار نو
Qitə 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Qitə 127مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.